Η χώρα περιμένει από το ΕΣΠΑ να ‘ξελασπώσει’ τη μεγάλη ύφεση που εξαπλώνεται ως συνέπεια των μέτρων του Μνημονίου και του τεράστιου προβλήματος ανταγωνιστικότητας (δείτε και το άρθρο του Γιάννη Παπαδόπουλου)

Από την άλλη πλευρά, ένας αξιοσημείωτος αριθμός αναλυτών σημειώνει ότι: α) το ΕΣΠΑ καθυστερεί σημαντικά , β)αν γίνει όπως το Γ’ ΚΠΣ, τότε θα ενισχύσει άλλους δείκτες, αλλά όχι αυτόν της ανάπτυξης.

Είναι εμφανής, δηλαδή, μια στάση έντονης επιφύλαξης, αν όχι κυνισμού απέναντι στις πιθανές θετικές πλευρές του ΕΣΠΑ. Δεν είναι αδικαιολόγητη αυτή η δυσπιστία… Παρόλα αυτά βρίσκονται σε εξέλιξη κάποια στοιχεία, που μπορούν να υποστηρίξουν την άποψη ότι ‘κάτι μπορεί να αλλάξει’. Ας τα σημειώσουμε:

1) Σε ορισμένους, ίσως αρκετούς, φορείς που έχουν ευθύνη για κονδύλια του ΕΣΠΑ έχουν τοποθετηθεί άτομα από μια νέα γενιά στελεχών. Τεχνοκράτες και όχι κομματικές επιλογές, που έχουν κάνει καριέρα στον ιδιωτικό τομέα και επιχειρούν να την διαφυλάξουν…

2) Σε ορισμένες περιπτώσεις (πχ. έργα των Ψηφιακών Ενισχύσεων), οι επιδοτήσεις θα καταβάλλονται αφού ολοκληρωθεί η εγκεκριμένη επένδυση.
Η διαδικασία αυτή θα μειώσει το ποσοστό των ‘επενδύσεων’, που ξεκινούσαν, έπαιρναν την προκαταβολή του ΚΠΣ και στη συνέχεια κατέληγαν σε κάποιο κουφάρι.

3) Γενικά οι επιχειρήσεις που θέλουν να εντάξουν επενδύσεις τους στο ΕΣΠΑ, θα πάρουν κάποιο ρίσκο. Με τη σημερινή κατάσταση του ελληνικού δημοσίου, οι επιχειρηματίες δεν είναι τόσο αφελείς ώστε να μην γνωρίζουν ότι ενδέχεται να καθυστερήσει σημαντικά η καταβολή της επιδότησης. Ορισμένοι μάλιστα έχουν το φόβο ότι μπορεί να μην την εισπράξουν ποτέ…

Είναι πολύ δύσκολο να γίνουν προβλέψεις για την εξέλιξη στα φαινόμενα διαφθοράς ή στην συμπεριφορά των μεσαζόντων (‘σύμβουλοι’ επενδύσεων κλπ). Οι αντιστάσεις των ανθρώπων στην τήρηση της ηθικής μπορεί να κατέβουν ακόμα περισσότερο, αλλά από την άλλη πλευρά ενδεχομένως να ενισχυθεί η δύναμη αντίστασης των επενδυτών στην εξαχρείωση των διαδικασιών που ακυρώνουν τον τελικό στόχο.
Προκηρύξεις, όπως αυτές των Ψηφιακών Ενισχύσεων ΑΕ (digi-content, digi-retail) είναι χρήσιμες για την υποστήριξη τομέων της αγοράς που βρίσκονται σε σταυροδρόμι

ΣΚΗΝΕΣ ΜΕ ΣΚΕΛΕΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ Γ’ ΚΠΣ

Για να μην ξεχνιόμαστε, το ΕΣΠΑ παίρνει τη σκυτάλη από το Γ’ ΚΠΣ , όπου –για να το θέσουμε κομψά- ο βαθμός παραγωγικής αξιοποίησης των επιδοτήσεων ήταν πολύ χαμηλός. Ειδικά στην τοπική αυτοδιοίκηση έγιναν χιλιάδες ‘έργα’, που δεν λειτουργούν καθόλου, χωρίς να είναι επίσημα καταγεγραμμένο πού πήγαν τα λεφτά. Ανεπισήμως, ειδικά στην ελληνική περιφέρεια, έχει σχηματισθεί μια ισχυρή εντύπωση ποιές τσέπες αυγάτισαν και ποιοι ενδιάμεσοι ‘προόδευσαν’. Εχει ενδιαφέρον να διαβαστεί ένα κείμενο του neo.gr που περιγράφει ορισμένες τέτοιες καταστάσεις.

Πρόσφατα έγινε μεγάλη συζήτηση για τα τρία sites του Υπ Μεταφορών, που από κεκτημένη ταχύτητα γράφηκε στο ΦΕΚ ότι έχουν ήδη προϋπολογισμό 21 εκατ. ευρώ, ενώ προ μηνών η Ειδική Γραμματεία Ψηφιακής Σύγκλισης είχαν καταλήξει στην έγκριση ποσού της τάξεως του 1,5 εκατ. για δύο από αυτά. Δείτε σχετικά την ανακοίνωση, τη άποψη του Π. Βρυώνη και το σχόλιο του Ν. Δρανδάκη εδώ.

share!

www.mediastrom.gr/foititis

Οι πρωτοετείς φοιτητές και φοιτήτριες έχουν φέτος τη μοναδική ευκαιρία να εξοπλίσουν το νέο, φοιτητικό τους δωμάτιο με μία κρεβατοκάμαρα MEDIA STROM! H MEDIA STROM προσφέρει συνολικά δέκα κρεβατοκάμαρες αξίας 10.000 €! Το κάθε φοιτητικό σετ περιλαμβάνει κρεβάτι, στρώμα και προστατευτικό στρώματος, ενώ οι δέκα τυχεροί νικητές θα μπορούν να επιλέξουν τα δώρα τους μέσα από τη μεγάλη γκάμα προϊόντων της εταιρείας.

Ο online διαγωνισμός αξιοποιεί τη δύναμη των κοινωνικών δικτύων. Οι πρωτοετείς μπορούν να ενημερώνονται από τη σελίδα της MEDIA STROM στο Facebook .  Ο online διαγωνισμός θα ολοκληρωθεί στις 12 Σεπτεμβρίου. Οι νικητές θα αναδειχθούν με ηλεκτρονική κλήρωση.

Εκπρόσωπος της εταιρείας δηλώνει: «Στη MEDIA STROM αντιλαμβανόμαστε τις αυξημένες ανάγκες που έχει σήμερα η ελληνική οικογένεια, ειδικά την ώρα που το παιδί πρέπει να φύγει για σπουδές. Με την ενέργεια αυτή θέλουμε να συμβάλλουμε και να αγκαλιάσουμε το νέο ξεκίνημα της φοιτητικής ζωής των πρωτοετών φοιτητών. Επιλέξαμε ως όχημα επικοινωνίας το Facebook, καθώς γνωρίζουμε ότι είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στις νεαρές ηλικίες. Ευχόμαστε πρώτα απ’ όλα καλή σταδιοδρομία σε όλους τους πρωτοετείς μας και καλή επιτυχία στο διαγωνισμό».

share!

Με αυτά τα νέα, ανανεώνουμε το ραντεβού μας για τα τέλη του Αυγούστου

Οι εργαζόμενοι των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίοι θα βρεθούν στις παραλίες φέτος, θα είναι πιθανότατα πιο αποδοτικοί όταν επιστρέψουν στην εργασία τους, σε σύγκριση με συναδέλφους τους που θα επιλέξουν κάτι διαφορετικό για τις διακοπές τους. Αυτό προκύπτει από έρευνα που διεξήγαγε η HP στις χώρες της γεωγραφικής περιοχής του ΕΜEA.  Υπολογίζοντας το “Return on Investment” των επιχειρήσεων, η πλειονότητα των συμμετεχόντων στην έρευνα δηλώνει πως οι διακοπές στην παραλία είναι τρεις φορές πιο ευεργετικές για την παραγωγικότητα σε σχέση με ένα city break ή με ένα εκπαιδευτικό ταξίδι (οικοτουρισμός, ενασχόληση με χόμπι) και δύο φορές πιο ευεργετικές σε σχέση με τις διακοπές που περιλαμβάνουν έντονη σωματική δραστηριότητα (ορειβασία, πεζοπορία κλπ). Ωστόσο, σύμφωνα με την έρευνα, μία εβδομάδα λειτουργεί εξίσου καλά με δύο εβδομάδες άδειας στα επίπεδα απόδοσης των εργαζομένων.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την HP (πελάτης της Edelman) στο πλαίσιο της καμπάνιας “Laser Jet Pays You Back”.

Στην έρευνα συμμετείχαν 1,674 εργαζόμενοι, ηλικίας 18-65, σε Ελλάδα, Ην. Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Ην. Αραβικά Εμιράτα, Ρωσία, Τουρκία, από την ανεξάρτητη εταιρεία ηλεκτρονικών ερευνών, StraegyOne (31 Μαΐου – 7 Ιουνίου 2010).

Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων είναι εκείνα που κυρίως επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την άδειά τους προκειμένου να ενισχύσουν την απόδοσή τους στο εργασιακό περιβάλλον. Οι managers, σε ποσοστό +13% σε σχέση με τα χαμηλόβαθμα στελέχη, βλέπουν τις διακοπές τους ως μια ευκαιρία για να “αδειάσουν” το μυαλό τους και να αφήσουν πίσω τις ευθύνες, ώστε να επιστρέψουν ανανεωμένοι και πιο ήρεμοι στη δουλειά.

Η έρευνα επίσης μας δείχνει πώς συγκεκριμένες χώρες υπολογίζουν την επίδραση των διακοπών στην παραγωγικότητά τους. Έτσι, το 72% των Ελλήνων δηλώνουν πιο αποδοτικοί όταν επιστρέφουν στην εργασία τους έπειτα από την άδειά τους (διπλάσιο ποσοστό σε σχέση με τους Ολλανδούς). Ακολουθούν οι Τούρκοι (63%) και οι Νοτιοαφρικανοί (56%). Οι Ισπανοί (26%) και οι Γάλλοι (22%) είναι εκείνοι με τα χαμηλότερα ποσοστά αύξησης της απόδοσης έπειτα από τις διακοπές.

Λίγα λόγια για την ΗΡ και την καμπάνια “Laser Jet Pays You Back”

Η HP η μεγαλύτερη εταιρία τεχνολογίας στον κόσμο, απλοποιεί την χρήση της τεχνολογίας παρέχοντας σε ιδιώτες και επιχειρήσεις ένα διευρυμένο χαρτοφυλάκιο που καλύπτει την εκτύπωση, τη χρήση προσωπικών υπολογιστών, το λογισμικό, τις υπηρεσίες και τις υποδομές πληροφορικής. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την HP είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση www.hp.com.

Η καμπάνια HP ‘Laser Jet Pays You Back’, αναδεικνύει τα οφέλη που προσφέρουν οι εκτυπωτές HP LaserJet στις μικρού και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις όλου του κόσμου, τα τελευταία 25 χρόνια.

Μερικά από τα προϊόντα που “εξειδικέυονται” στο να κάνουν οικονομία:

-          HP Color LaserJet CM3530: Με τη χρήση του, οι εταιρείες εξοικονομούν χρήματα προοδευτικά, μέσω της μειωμένης κατανάλωσης ενέργειας, χαρτιού και γραφίτη.

^- HP LaserJet Pro P1100 series: Ιδιαίτερα οικονομικά σε κατανάλωση ενέργειας, τα μοντέλα της σειράς Ρ1100 εξοικονομούν έως και 72% ενέργεια σε σχέση με τον προκάτοχό τους, P1005, με την χρήση της τεχνολογίας HP Auto-On/Auto-Off.

^- HP LaserJet P1606dn: Υποστηρίζει αυτόματη εκτύπωση διπλής όψης, επιτρέποντας στους χρήστες να περιορίσουν την κατανάλωση χαρτιού σε ποσοστό έως και 50%.

share!

Παίδεψε το μυαλό της και βρήκε τις επόμενες μπίζνες που θα υποκαθιστούσαν μέρος της δραστηριότητας στις κορδέλες. Το σκεπτικό της Αγγελικής είναι ότι αφού έχει προσωπικό που ράβει και μηχανήματα που ράβουν, τότε θα πρέπει να βρει κάποια δραστηριότητα, που θα αξιοποιήσει αυτά τα ατού.

Μετά από αρκετό παίδεμα, ανακάλυψε ότι υπάρχει κενό στα ‘ψυγεία’ των ντελιβεράδων, αυτά τα κουτάκια που έχουν πίσω στα μηχανάκια και κρατούν το τρόφιμο, άλλοτε ζεστό και άλλοτε κρύο. Η Αγγελική και το επιτελείο της σχεδίασαν τη νέα μπίζνα και φαίνεται ότι πάει ανέλπιστα καλά.

Δεν έμεινε όμως εκεί… Μέχρι πρόσφατα έφτιαχνε το πρωτογενές υλικό για τους ιμάντες με τους οποίους οι γερανοί σηκώνουν αντικείμενα. Το σκέφτηκε, το σχεδίασε και το προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Πλέον, δεν φτιάχνει μόνο την πρώτη ύλη, αλλά το τελικό προϊόν, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του κάθε πελάτη, με γερανό. Με άλλα λόγια , καθετοποίηση.

Η Αγγελική δεν επαναπαύεται… Διερευνώ το χώρο των εκκλησιαστικών και άλλους συναφείς. Είναι ολοφάνερο ότι η συνδρομή του γιου της, που έχει σπουδάσει στην Αγγλία, είναι σημαντική και στο επίπεδο της επιπλέον δύναμης, αλλά και στον ψυχολογικό τομέα. Πρέπει να σημειωθεί επίσης, ότι οι σπουδές και η συμμετοχή του γιου της στην επιχείρηση, είναι κατόπιν δικών του επιλογών. Δεν του επιβλήθηκαν, ούτε πιέστηκε γι’ αυτό.

Η λειτουργία της βιοτεχνίας σε ιδιόκτητο κτήριο, αλλά και η δυναμική δραστηριότητα του συζύγου της στον τουρισμό (όπου απασχολείται και η φιλόδοξη κόρη), είναι στοιχεία που δείχνουν ένα θετικό περιβάλλον.

Η Αγγελικη κάθε φορά που νιώθει την κρίση, πηδάει ένα βήμα μπροστά. Εκεί που δεν μπορούν να την φθάσουν τα κινέζικα προϊόντα, γιατί η δική της βιοτεχνία παράγει προϊόντα στα μέτρα του πελάτη. Έτσι δεν διεκδικεί μόνο τη βιωσιμότητα, αλλά και ένα καλό περιθώριο κέρδους.

Χωρίς αμφιβολία, τα προϊόντα της συγκεκριμένης βιοτεχνίας, θα μπορούσαν να παράγονται στα Τίρανα ή και στη Σόφια. Ένα μικρό στοίχημα για την ανάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι να μην χαθούν αυτές οι παραγωγικές δραστηριότητες από την Ελλάδα. Θα είναι απώλεια θέσεων εργασίας, ενός κάποιου πλούτου, μείωση του ΑΕΠ.

Αυτό το στοίχημα εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες, εξαρτάται όμως και από τη στόφα και το μέταλλο της Άγνωστης Αγγελικής. Οποία Αγγελική δεν κάνει μια αρπαχτή, ‘παίζοντας’ με την εφορία και τα δικαιώματα των εργαζομένων, πρέπει να στίψει το κεφάλι της και να μετακινήσει τη δραστηριότητά της, εκεί που θα είναι κερδοφόρα παρά την κρίση, και βιώσιμη, παρά το τσουνάμι των κινέζικων.

Έμπνευση, σχέδιο, συλλογική δράση, κεντρική συνδρομή

Αρκετοί μικρομεσαίοι στη χώρα μας δεν έχουν ούτε την επιμονή ούτε την επινοητικότητα ούτε την καλή αφετηρία της Αγγελικής. Υπάρχουν όμως και αρκετοί άλλοι, που έχουν πολλά από αυτά τα στοιχεία, αλλά χρειάζονται ενθάρρυνση, καθώς και συνδρομή στην επινοητικότητα. Αυτά θα έπρεπε να τα προσφέρει η Πολιτεία, το πολιτικό σύστημα, οι ηγέτες της κοινωνίας , η επιχειρηματική ελίτ. Δεν μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι από την μέχρι τώρα συνδρομή που έχει σχεδιασθεί να παρασχεθεί στις Αγγελικές αυτού του τόπου.

Η Καίτη Αποστολίδου περιέγραψε σε 2-3 Tweets, πώς μια πυροβολημένη από την κρίση βιομηχανική περιοχή της Ιταλίας, επιχειρεί μέσα από συλλογικές δράσεις μικρομεσαίων επιχειρήσεων, να χτίσει δραστηριότητες στον τουρισμό, όχι με κρατικές επιδοτήσεις που καταλήγουν κατά 80% σε τσέπες, αλλά με πρωτοβουλίες της περιφερειακής αυτοδιοίκησης και τραπεζών. Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχει τέτοια συλλογικότητα και –από τα κάτω- οργάνωση…Ίσως η κρίση ωθήσει μικρές επιχειρήσεις να έλθουν πιο κοντά και να μην εξαρτώνται μόνο από κρατικά προγράμματα ή από Οργανώσεις όπου οι επικεφαλής τους δεν έχουν οι ίδιοι επιχειρήσεις, αλλά πολιτικές φιλοδοξίες. (Έχω προσκαλέσει την Κ. Αποστολίδου να γράψει αυτά που είδε στην Ιταλία σε ένα post, γιατί αξίζει να διαβαστεί από περισσότερους).

‘Νοικοκυραίοι, ραντιέρηδες, καιροσκόποι’…

Αν ισχύει η οξυδερκής ανάλυση ‘Νοικοκυραίοι, Ραντιέρηδες, Καιροσκόποι’ του Αρίστου Δοξιάδη που μπορείτε να διαβάσετε εδώ, τότε ένα αξιοσημείωτο μέρος της πιθανότητας που έχει η Ελλάδα να αποφύγει το μοιραίο εξαρτάται από τις Αγγελικές αυτού του τόπου. Τώρα που καταρρέει όλο το σύστημα ψευτο-celebrities με τις ανεπάγγελτες (τη μέρα) ‘ξανθιές’ που είχε στηθεί γύρω από την ελληνική τηλεόραση, ίσως είναι η ώρα να δημιουργηθεί χώρος για την Αγγελική που είναι ένα αξιόλογο πρότυπο για όσους μιλούν ειλικρινά για επιχειρηματικότητα (αλλά όχι για εκείνους τους αθεράπευτους κρατιστές που επικαλούνται την επιχειρηματικότητα για να αντλήσουν απλόχερα κρατικά κονδύλια από το ΕΣΠΑ).

Εδώ που έχουμε φθάσει δεν ψάχνουμε (μόνο για) ήρωες, αλλά γι’ αυτές/αυτούς που θα πάρουν το ρίσκο. Με τα ελαττώματά τους, πιθανόν και με κάποιους σκελετούς στο ντουλάπι τους, χρειαζόμαστε εκείνους που θα τραβήξουν μπροστά, χωρίς να αναρωτιούνται 20 ώρες το 24ωρο πώς θα πάρουν σύντομα τη σύνταξη και πόσα ‘πλασματικά χρόνια’ θα γράψουν.

ΥΓ. Ουδέν πρόβλημα με τις ξανθιές. Εφόσον είναι επιλογή, είναι απολύτως σεβαστή. Ξανθιά ,κατά σύμπτωση, είναι και η κυρία Αγγελική. Το θέμα είναι με τις ‘ξανθιές’ σε εισαγωγικά, που αποτελούν μια πλευρά της παρακμής, με την ανοχή μέρους της ελίτ, που μπρος στο εύκολο κέρδος, έφερε ‘πρώτο τραπέζι’ ένα περιθώριο από άτομα που εξαργυρώνει τη δημοσιότητα -όπως έχει δείξει και το αστυνομικό ρεπορτάζ- σε φθηνά μαγαζιά της περιφέρειας.

photos via flickr

share!

Έρευνα της KPMG παγκοσμίως, η τέταρτη στα τελευταία 5 χρόνια, δείχνει ότι παρά τις σημαντικές ανησυχίες σχετικά με την εμπιστευτικότητα και ασφάλεια των δεδομένων, όλο και περισσότεροι άνθρωποι από όλο τον κόσμο υιοθετούν, όλο και πιο γρήγορα, το «κινητό διαδίκτυο» (mobile internet) σαν μία εύκολη μέθοδο για τη διεκπεραίωση καθημερινών συναλλαγών συμπεριλαμβανομένων των αγορών και των τραπεζικών εργασιών.

Για παράδειγμα, σε σχέση με μόνο 18 μήνες πριν, το ποσοστό των ερωτηθέντων που έχουν χρησιμοποιήσει την κινητή συσκευή τους για τραπεζικές εργασίες έχει υπερδιπλασιαστεί, από 19% σε 46%, ενώ το ποσοστό αυτών που το έχουν χρησιμοποιήσει σε αγορές έχει ανέλθει σε 28% από 10%. Αυτή η έντονα ανοδική τάση υποστηρίζεται κυρίως από τις αναπτυσσόμενες οικονομίες όπως η Κίνα και η Ινδία. Βέβαια, παρά την αυξανόμενη οικειότητά τους με τη χρήση κινητών συσκευών, πολλοί Ινδοί και Κινέζοι καταναλωτές παραμένουν ανήσυχοι σχετικά με πιθανούς κινδύνους απώλειας της εμπιστευτικότητας των στοιχείων τους, μια ανησυχία που συμμερίζεται κι ένα μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου. Οι ερωτηθέντες στην Τσεχία και στην Ολλανδία φαίνονται πιο «χαλαροί» με αυτό το ζήτημα, αλλά ακόμα και εκεί, περισσότεροι από 70% δήλωσαν ότι το θέμα της εμπιστευτικότητας γεννά κάποιες ανησυχίες.

Τα ευρήματα αυτά προέρχονται από την τακτική έρευνα της KPMG με τίτλο «Καταναλωτές και σύγκλιση» (Consumers and Convergence) που εξετάζει πώς οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την τεχνολογία και, σε αυτή την έκδοση, καλύπτει 22 χώρες και περισσότερους από 5.600 ερωτηθέντες, όλοι καθημερινοί χρήστες «κινητής τεχνολογίας» και προσωπικού υπολογιστή (PC).

«Σε σχέση με την τελευταία έρευνά μας, στα τέλη του 2008, η έρευνα του 2010 δείχνει, εμφατικά μάλιστα, ότι το ‘κινητό διαδίκτυο’ ανοίγει γρήγορα μια εξ’ ολοκλήρου νέα αγορά,» τονίζει ο επικεφαλής του Συμβουλευτικού κλάδου της KPMG στην Ελλάδα, Βαγγέλης Αποστολάκης. «Έχουμε διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι γίνονται όλο και περισσότερο πρόθυμοι να πληρώσουν για περιεχόμενο υψηλής αξίας. Πιστεύουμε ότι οι εταιρείες που θα μπορέσουν να παρέχουν υψηλής ποιότητας περιεχόμενο με τρόπο φιλικό προς τον καταναλωτή, θα είναι σε θέση να αποκομίσουν σημαντικά οφέλη και έσοδα.»

Συνολικά, το 43% των ερωτηθέντων παγκοσμίως απάντησαν ότι είναι τώρα πρόθυμοι να πληρώσουν για την πρόσβαση σε online περιεχόμενο. Στις ασιατικές χώρες το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 59%, με την Κίνα και την Ινδία να κινούνται στην περιοχή του 65%. Λιγότερο πρόθυμοι να πληρώσουν είναι οι καταναλωτές στην Ολλανδία (6%), ακολουθούμενοι από την Ιρλανδία με 12%, τον Καναδά με 15%, και τη Γερμανία με 17%. Μεταξύ, τώρα, των πρόθυμων να πληρώσουν για πρόσβαση, οι δημοφιλέστεροι τύποι περιεχομένου είναι το βίντεο (56%) και η μουσική (53%) που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των νέων, 61% στην ηλικιακή ομάδα 16-24.

Πηγή: Δελτίο Τύπου KPMG

share!

Μέσα από τη δραστηριοποίηση στην Ελλάδα, του μεγαλύτερου online ταξιδιωτικό πρακτορείου στον κόσμο, της Expedia (είναι πελάτης της Edelman), μπορεί κανείς να προσεγγίσει μία καλή πλευρά της τουριστικής βιομηχανίας της χώρας μας. Οι δραστηριότητες της Expedia στην Ελλάδα αυξάνονται με εντυπωσιακό ρυθμό κάθε χρόνο, κάτι που οδηγεί σε δύο συμπεράσματα:

1. Η διάθεση τουριστικών υπηρεσιών μέσω Internet αυξάνει το μερίδιό της, κάτι που θα παίξει ρόλο στην εξέλιξη της σχετικής εγχώριας βιομηχανίας
2.η τάση αυτή δημιουργεί ευκαιρίες σε όσες τουριστικές επιχειρήσεις επιθυμούν να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, να επενδύσουν στην παρουσία τους στο Internet.

Σχετικό άρθρο της Ναυτεμπορικής, αναφέρει: ‘Αύξηση τουριστών 40% μέσω της Expedia’

Προσφάτως το γραφείο της Expedia στην Αθήνα, τίμησε τη σκληρή δουλειά των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων, τις προσπάθειες των συνεργατών ξενοδόχων και των φίλων, με τα ετήσια Βραβεία Expedia 2010. Εκτός από τα βραβεία, η υπεύθυνη Marketing, κ. Μαριλένα Ζαγκανά, παρουσίασε ανάλυση της εταιρείας Expedia για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ελληνικής αγοράς.

Είναι εντυπωσιακό ότι τους τελευταίους 12 μήνες, η Expedia φέρνει όλο και περισσότερους τουρίστες στην Ελλάδα. Τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, έχει παρατηρηθεί αύξηση των εισερχόμενων τουριστών κατά 40% περίπου, ανά έτος. Επιπλέον, ο χρόνος παραμονής των ταξιδιωτών της Expedia έχει διπλασιαστεί. Αυτό είναι μια θαυμάσια είδηση στην Ελληνική αγορά τουρισμού, η οποία αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει μεγάλη πρόκληση λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και της σχετικά, αρνητικής δημοσιότητας στο διεθνές επίπεδο.

Η ανάπτυξη της Expedia στην Ελλάδα είναι μια απόδειξη της προσπάθειας της ομάδας της Expedia και των συνεργαζόμενων ξενοδοχείων, να εκμεταλλευτούν την αυξανόμενη διείσδυση του διαδικτύου στην Ελλάδα και να εκσυγχρονίσουν τη διαχείριση του τουρισμού, προσφέροντας υπηρεσίες υψηλής ποιότητας σε ανταγωνιστικές τιμές.

ΒΡΑΒΕΙΑ EXPEDIA 2010

Τα βραβεία Expedia είναι η ετήσια αναγνώριση των σημαντικών συνεργατών του πρακτορείου, σε κάθε αγορά και απονέμονται ανά κατηγορία, σε ένα – δύο ξενοδοχεία της Αττική και ένα – δύο της περιφέρειας.

Τα βραβεία της Expedia 2010 στην Ελλάδα δόθηκαν σε:

• Anatolia, Θεσσαλονίκη
• Aristoteles Hotel, Αθήνα
• Boathouse, Σαντορίνη
• Ξενοδοχείο Attalos, Αθήνα
• NJV Athens Plaza, Αθήνα
• Nymphes Hotel, Ηράκλειο
• Queen Olga, Θεσσαλονίκη
• Royal Myconian & Thalasso Spa, Μύκονος
• Royal Olympic, Αθήνα
• Sofitel Athens Airport, Αθήνα

Προοπτικές αγοράς 2010 της Expedia Ελλάδος

Η Expedia και οι ιστοσελίδες της σε όλο τον κόσμο λαμβάνουν περισσότερες από 60 εκατομμύρια επισκέψεις το μήνα. Υπάρχουν 75 εντοπισμένοι ιστοχώροι hotels.com, συμπεριλαμβανομένου του: ellada.hotels.com και 19 ιστοσελίδες της Expedia στις κατά τόπους γλώσσες.

Οι πελάτες της Expedia κάνουν σχεδόν ένα δισεκατομμύριο αναζητήσεις καθημερινά στις ιστοσελίδες της Expedia, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 18 εκατ. αναζητήσεις πτήσεων, 14 εκατ. αναζητήσεις ξενοδοχείων και 2 εκατ. αναζητήσεις αυτοκινήτων, μόνο στην αμερικάνικη ιστοσελίδα της Expedia.com.

Από το 2006, η Expedia έχει αυξήσει τον αριθμό ταξιδιωτών στην Ελλάδα κατά 330% ενώ το κόστος διανυκτέρευσης παραμένει σχεδόν το ίδιο. Η αύξηση των επισκεπτών εκτός Αθήνας είναι ακόμα μεγαλύτερη απ’ ότι στην περιοχή της πρωτεύουσας. Επιπλέον, οι ταξιδιώτες που θέλουν να επισκεφθούν την Αθήνα κλείνουν τις διακοπές τους περίπου τρεις μήνες ενωρίτερα, ενώ για ταξίδι σε άλλους ελληνικούς προορισμούς η κράτηση γίνεται πιο κοντά στην ημερομηνία του ταξιδιού.

Εξετάζοντας την προέλευση των επισκεπτών, οι ταξιδιώτες της Expedia προέρχονται από διάφορες χώρες:

Η ΗΠΑ, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Νορβηγία και η Γερμανία είναι οι κορυφαίες πέντε χώρες.

Οι 5 πρώτες χώρες προέλευσης των ταξιδιωτών της Expedia:

Η Μαριλένα Ζαγκανά, Market Management Director της Expedia Ελλάδος, μας λέει:

«Τα βραβεία Expedia 2010 μαζί με το Insider’s Select, το οποίο ανακοινώθηκε το Μάιο, είναι η πιο σημαντική αναγνώριση στην εξαιρετική συνεργασία, την οποία είχαμε με τα ελληνικά ξενοδοχεία.  Αυτός είναι ο δικός μας τρόπος να γιορτάζουμε τον ελληνικό τουρισμό ως καλύτερο: στη φιλοξενία, στην ανταγωνιστικότητα και στις υψηλές υπηρεσίες για τα χρήματα των ταξιδιωτών. Είμαι πολύ ευτυχής που ήμαστε σε θέση μαζί με τους συνεργάτες μας να αναπτύσσουμε την ελληνική αγορά και προσβλέπουμε θετικά και με εμπιστοσύνη τους επόμενους 12 μήνες.

Τα ταξίδια μέσω Διαδίκτυου αυξάνονται με γοργούς ρυθμούς και εκεί υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία για τον ελληνικό τουρισμό. Η δική μας αύξηση στα τελευταία δύο χρόνια (40% το χρόνο) και η πρόβλεψη ότι οι κρατήσεις μέσω διαδικτύου το 2011 θα αυξηθούν κατά 36% δείχνουν ότι είναι σημαντικό τα ξενοδοχεία να εμφανίζονται σε αυτή την παγκόσμια αγορά. Υπάρχει ακόμα μια ανεκμετάλλευτη ευκαιρία στις διαδικτυακές κρατήσεις, την οποία μπορεί να εκμεταλλευτεί ο ελληνικός τουρισμός. Καθώς ο αριθμός των διανυκτερεύσεων, οι οποίες γίνονται μέσω διαδικτύου σε κάποιο προορισμό αυξάνεται, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να βελτιώσει κανείς τη θέση του στην αγορά, τη στιγμή μάλιστα που η παραδοσιακή τουριστική αγορά περνά κρίση».

Θα την ακούσουμε;

share!

Είναι – για κάποιους- απίστευτο το ποσοστό πελατών που έρχεται σε φυσική, τηλεφωνική ή ηλεκτρονική επαφή με διάφορα είδη και κατηγορίες εταιρειών και το οποίο είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό «ικανότερο» στην αντίληψη και χρήση των νέων μέσων επικοινωνίας, από το – επιφορτισμένο για την διαχείριση των αιτημάτων τους- προσωπικό των εταιρειών αυτών.

Βεβαίως, σε πρώτη ανάγνωση το φαινόμενο αυτό είναι κάτι το αντιληπτό.

Σημαντικό ποσοστό των υπαλλήλων του τομέα της εξυπηρέτησης πελατών είτε λόγω της ηλικιακής κλίμακας που ανήκουν (στο ποσοστό που αυτό μπορεί να σχετίζεται) ή μη παρακολούθησης των εξελίξεων των νέων τεχνολογιών και των εφαρμογών τους βρίσκεται συχνά στην δυσάρεστη θέση του να αντιμετωπίζει προβλήματα, αιτήματα και καταστάσεις που αδυνατεί να αντιληφθεί και άρα – έστω με κάθε καλή πρόθεση – να διαχειριστεί.

Και πριν βιαστούμε να καταλήξουμε στο ότι «κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει», φέρνοντας στο μυαλό μας τον νεαρό πωλητή στον οποίο απευθυνθήκαμε για την αγορά του Laptop μας σε γνωστή αλυσίδα προϊόντων υψηλής τεχνολογίας ας σκεφθούμε επίσης τον υπάλληλο στο κατάστημα της τράπεζας μας όταν τον ρωτήσαμε για τις υπηρεσίες e-commerce ή αυτόν της εφορίας μας όταν ζητήσαμε διευκρινίσεις για τις εφαρμογές του taxisnet.

Είμαστε ικανοποιημένοι λοιπόν όταν αναλογιζόμαστε τον μέσο όρο των εμπειριών εξυπηρέτησης μας;

Λογικά όχι.

Στο σημείο αυτό και για την δυσαρέσκεια που δημιουργείται στον πελάτη, μπορεί να ξεκινήσει μεταξύ των ειδικών του χώρου του customer service μία πολύ μεγάλη συζήτηση.

Υπάρχει το θέμα της επιλογής προσωπικού, των προσόντων των υπαλλήλων κλπ καθώς και άλλα χίλια ζητήματα τα οποία μπορούν να καταγραφούν, να μετρηθούν και να αξιολογηθούν οι ενδεικνυόμενες μέθοδοι βελτίωσης.

Για το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελληνικών επιχειρήσεων, αυτή η συζήτηση δεν έχει νόημα. Το κακό service είναι για αυτές μία συνειδητή απόφαση στηριγμένη σε ρηχούς και αφελείς υπολογισμούς κόστους και υλοποιημένη εντός μίας στρατηγικής η οποία περιλαμβάνει ως βασικό της άξονα, την «εκπαίδευση» του πελάτη στην κακή εξυπηρέτηση.

Πρότυπο επιχείρησης με ανάλογη στρατηγική υπήρξε και είναι το Ελληνικό δημόσιο, σχεδόν σε όλες του τις υπηρεσίες.

Παραδόξως, ένα τρομακτικό –κατ’ αναλογία- ποσοστό ιδιωτικών φορέων και επιχειρήσεων, ακολούθησε ενστικτωδώς το ίδιο μοντέλο.

Το πιο παράδοξο, είναι ότι αυτοί οι φορείς και επιχειρήσεις δεν «τιμωρήθηκαν» από τους πελάτες τους στο ποσοστό που θα αναμένετο. Πιθανότατα, οι αρνητικές εμπειρίες δεκαετιών σε συνδυασμό με την έλλειψη υψηλής ποιότητας ανταγωνιστικής πρότασης οδήγησαν τον Έλληνα πελάτη στην επίδειξη ανοχής.

Για να ξαναγυρίσουμε όμως στην αρχή του κειμένου, ακόμη και η αυτού του τύπου ψυχαναγκαστική ανοχή δεν μπορεί να διατηρήσει την ανθεκτικότητα της στο σήμερα του 2010.

Και αυτό συμβαίνει γιατί πλέον η υπό εξέταση βραχυχρόνια επικοινωνία μεταξύ “εξυπηρετούμενου και εξυπηρετητή”,  είναι αδύνατον να υπάρξει όταν δεν στηρίζεται επάνω σε ένα ελάχιστο κοινό υπόβαθρο γνώσεων. Π.χ. δεν είναι δυνατόν ο οποιοσδήποτε front desk εργαζόμενος, να εξυπηρετήσει ικανοποιητικά το αίτημα ενός πελάτη για λήψη πληροφοριών μέσω του facebook, αν ο ίδιος δεν το χρησιμοποιεί ή εάν έστω δεν γνωρίζει τι είναι και ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του.

Υπάρχει άραγε οποιαδήποτε επιχείρηση που να έχει την πολυτέλεια (και επίσης την αυτοκτονική αφέλεια) να αγνοήσει αυτά ακριβώς τα δεδομένα;)

Συγχαρητήρια αλλά μάλλον όλοι χάσαμε.

Η έλλειψη διάθεσης επενδύσεων «εντάσεως εκπαιδεύσεως με ειδίκευση στα νέα μέσα» είναι τόσο φανερή όσο η έλλειψη υψηλόβαθμων στελεχών που να αντιλαμβάνονται την σημασία της.

Άλλωστε, τα δύο φαινόμενα είναι αλληλένδετα.

Η πορεία της «αγοράς», σε μεγάλο βαθμό χαράζεται ακόμη από καπετάνιους παλαιάς κοπής ή νέας κοπής αλλά παλαιάς νοοτροπίας. Ανθρώπους με γνώση και εμπειρία οι οποίοι όμως φαίνεται ότι δυσκολεύονται να αξιολογήσουν αυτό που δεν καταλαβαίνουν.

Ευτυχώς οι πλέον σύγχρονοι εξ αυτών, έστω χωρίς να αντιλαμβάνονται επακριβώς τα δεδομένα, αρχίζουν να αισθάνονται ότι κάτι αλλάζει και με αργά και διστακτικά βήματα αρχίζουν να εμπιστεύονται – ενδεχομένως εξ ανάγκης- γνώστες των νέων μέσων και «αποστόλους» των σύγχρονων θεωριών διαχείρισης των σχέσεων με τους πελάτες, ώστε να οδηγήσουν τις επιχειρήσεις τους προς την κατάλληλη κατεύθυνση.

Σπύρος Αρβανίτης

spirosarvanitis@hotmail.com

share!

Τώρα έρχεται η Τρόικα και μας επιβάλλει την προώθηση, με μαζικό τρόπο, ηλεκτρονικών προμηθειών γι’ αυτή την κατηγορία των προμηθειών του συστήματος υγείας, η οποία έχει τζίρο πάνω από 2 δις το χρόνο και απ’ όπου μπορεί να εξοικονομηθεί πάνω από ένα δις ετησίως. Ήδη έχουν πέσει πάνω στο θέμα νομικοί, ειδικοί, γιατροί, υπηρεσιακοί, για να επιχειρηματολογήσουν ότι υπάρχουν νομικά κωλύματα, άρα δεν μπορούν να γίνουν ηλεκτρονικές προμήθειες.

Από την άλλη πλευρά, ίσως η πιο θετική δράση αυτής της κυβέρνησης, έχει σχέση με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και τη σχετική Ομάδα, που υποστηρίζει πολλά υπουργεία. Όπως φάνηκε και στην περίπτωση της Απογραφής, η Ομάδα αυτή είναι μια δράκα στελεχών με αστείους προϋπολογισμούς στη διάθεσή της, που δεν έχει πάντοτε τη συνεργασία των υπουργών ή των υπηρεσιών των υπουργείων. Ωστόσο, οι ανάγκες της χώρας είναι τέτοιες, που φουσκώνουν τα πανιά της Oμάδας κατά τρόπο που παράγει έργο, μέσα από αδυναμίες και ελλείμματα, αλλά πρόκειται για έργο που θα μείνει στη χώρα.

photos via flickr

share!

Η Εθνική Λυρική Σκηνή, για την προώθηση της δημοφιλούς όπερας “Αΐντα”, επιστράτευσε μεταξύ άλλων και τα Κοινωνικά Δίκτυα. Την online επικοινωνία της παράστασης ανέλαβε η Communication Effect, δοκιμάζοντας πρωτίστως τα “αντανακλαστικά” και τις δυνατότητες word of mouth του twitter. Στο πλαίσιο αυτό, δημιουργήθηκε twitter account για την παράσταση (www.twitter.com/Aida_GR), απ’ όπου πραγματοποιήθηκε και ο online διαγωνισμός “To twitter σε πάει στο Ηρώδειο”. Ο διαγωνισμός χωρίστηκε σε “4 πράξεις”, όσες και οι πράξεις του έργου.  Σε κάθε πράξη του διαγωνισμού, οι 5 twitterers με τα πιο γρήγορα αντανακλαστικά κέρδιζαν διπλές προσκλήσεις για να βρεθούν στο Ηρώδειο, το Σάββατο 24 Ιουλίου. Ο διαγωνισμός διήρκεσε δύο ημέρες και προσφέρθηκαν συνολικά 40 διπλές προσκλήσεις. Η καμπάνια βασίστηκε στη φιλοσοφία του εν λόγω κοινωνικού δικτύου, το οποίο χαρακτηρίζεται από ταχύτητα, ζωντάνια και αμφίδρομη επικοινωνία σε πραγματικό χρόνο. Η ιδέα βρήκε άμεση ανταπόκριση κι ενθουσίασε τους χρήστες, με την απλότητα, τον αυθορμητισμό και την αμεσότητά της.

share!

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: παρότι δεν κατέχω νομικές γνώσεις για να το εκφράσω με την απαιτούμενη ορολογία, θεωρώ ως μείζον αγαθό τη δυνατότητα κάθε πολίτη (επώνυμου ή ανώνυμου) να υπερασπίζεται την τιμή του και την υπόληψή του έναντι επιθέσεων από επώνυμους ή ανώνυμους συκοφάντες.

Στην Ελλάδα όμως το ‘πρόβλημα’ έχει δημιουργηθεί από τα ψευδώνυμα blogs, που λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουν ποιοι είναι οι διαχειριστές!!! Ας ξεφύγουμε όμως από αυτά τα μονοπάτια, που είναι ευθύνη των πολιτικών, των νομικών και των Ανεξαρτήτων Αρχών (πού είναι αλήθεια αυτές;) να διερευνηθούν… Ας διερευνήσουμε ένα πιο οικείο πεδίο: τα 5 ελλείμματα, που εάν μειωθούν, τότε δεν θα υπάρχει τόση ‘δίψα’ για ανυπόγραφη πληροφόρηση. Μπορούμε να προσπαθήσουμε σε αυτό τον τομέα, ώστε να μην είμαστε παγκόσμια πρωτοτυπία ή -για άλλη μια φορά- μια κλειστή αγορά, μια περιχαρακωμένη κοινωνία, που ανάγει τον αυτισμό της σε αξία και τον θεσμοποιεί.

Στρουθοκαμηλισμός & Ίντερνετ

Ο Θ. Πάγκαλος, σε μια από τις καλές του στιγμές, είχε πει ότι είμαστε μια πολύ υποκριτική χώρα. Τις τελευταίες μέρες με αφορμή την υπόθεση ‘troktiko’, είδαμε άπειρα τηλεοπτικά παράθυρα (σε ένα από αυτά και τον βουλευτή Γιάννη Δημαρά, με τον οποίο κάποτε μοιραζόμασταν το ίδιο δημοσιογραφικό γραφείο), όπου αγνοούσαν τα εξής:
- Περί τα 2,5 εκ. Έλληνες έχουν λογαριασμό στο Facebook. Οι Έλληνες είναι από τους πιο ζωηρούς στο Facebook, αφιερώνουν 20% παραπάνω χρόνο απ’ ότι οι υπόλοιποι της ΕΕ
- Ο μισός πλέον πληθυσμός της χώρας έχει πρόσβαση σε υπολογιστή. To πρώτο πράγμα που αναζητούν στο Internet είναι πληροφορίες, ενημέρωση. Προφανώς θα σερφάρουν και σε κίτρινα, ροζ, μαύρα, αλλά ενίοτε και σε αξιοπρεπή sites.
-Οι έρευνες δείχνουν ότι κατά τα τελευταία χρόνια έχει ενισχυθεί η προσφυγή των πολιτών στο Internet για ενημέρωση, το οποίο μάλιστα ενισχύεται ως προς την αποδιδόμενη σε αυτό αξιοπιστία (συγκρινόμενο με άλλα, κλασσικά Media).Όλα αυτά είναι αναμενόμενα με βάση τις εξελίξεις που συμβαίνουν σε όλον το πολιτισμένο κόσμο…

Τα 5 ελλείμματα που θρέφουν ανωνυμία και κιτρινισμό

1) ΧΑΜΗΛΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΕ SITES ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ: αυτό αποτελεί διαπίστωση μεγάλων διαφημιζομένων της χώρας. Δεν έχουν γίνει επαρκείς επενδύσεις ούτε από Ομίλους Media (όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες) ούτε από νέους παράγοντες που θα ήθελαν να τοποθετηθούν σε αυτό το χώρο. Στα περισσότερα ελληνικά media, η ιντερνετική παρουσία θεωρείται δεύτερης επιλογής υποχρέωση. Οποίος έχει πέντε λεπτά ας διαβάσει εδώ το πώς αναστήθηκε το περιοδικό Atlantic ηλικίας άνω των 100 ετών. Η δημιουργία sites από τηλεοπτικούς αστέρες δεν αποτελεί ακριβώς επένδυση, καθώς έχουν περισσότερο το στοιχείο της προσωπικής αναζήτησης του επόμενου τηλεοπτικού συμβολαίου, δεν έχουν βάθος και ασχολούνται κυρίως με σχόλια.

2) ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΙΚΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ: μια σύντομη περιήγηση στα sites εταιρειών, φέρνει στην επιφάνεια την υστέρηση στην πληροφόρηση που παρέχουν. Σε αρκετές περιπτώσεις έχει γίνει μεγάλη επένδυση στην κατασκευή του site, αλλά υπάρχει κενό και μεγάλη καθυστέρηση ή έλλειψη φαντασίας στο περιεχόμενο. Ακόμα μεγαλύτερα ελλείμματα καταγράφονται στην παρουσία των εταιρειών στα Κοινωνικά Δίκτυα. Αρκετές από τις ενστάσεις των εταιρειών για το ελληνικό Online Ecosystem, έχουν βάση, ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα είναι ‘μια κάποια απουσία με τίμημα’. Όπως λένε οι ειδικοί της Επικοινωνίας, όταν το ίδιο το brand δεν τοποθετείται για τις υποθέσεις του, τότε αυτό το αναλαμβάνουν κάποιοι τρίτοι, οι οποίοι συνήθως δεν το κάνουν για καλό.

3.ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ: εδώ ίσως δεν απαιτείται τεκμηρίωση. Το ελληνικό κράτος, η τοπική αυτοδιοίκηση, οι Οργανισμοί έχουν κάνει πολύ μεγάλες επενδύσεις, με τα χρήματα του Γ’ ΚΠΣ και του ΕΣΠΑ. Πρόκειται για τα γνωστά sites του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπουμε όλοι μας, όταν επιχειρήσουμε να βρούμε μέσα από ένα κρατικό site μια πληροφορία ή να κάνουμε ερώτηση.
Αντίστοιχη είναι η κατάσταση στην παρουσία των κρατικών οργανισμών εκεί που γίνεται η συζήτηση, δηλ στα Κοινωνικά Δικτυα. Με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, (πχ. @diamantopoulou, @astynomia κλπ), η κυβέρνηση και το κράτος, είναι απόντες από τους χώρους του Οικοσυστήματος, όπου πλέον οι πολίτες ερωτούν ,σχολιάζουν και ζητούν να μάθουν. Πολλά δημόσια πρόσωπα και οι κρατικοί λειτουργοί, προτιμούν να απέχουν από τέτοιες ‘πλατείες’, όπου θα πρέπει να εξηγήσουν…

4.Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ: οι αμερικάνοι λένε ότι η κάθε Οντότητα (Οργανισμός, Εταιρεία, Πρόσωπο) είναι -πλέον- εξ ορισμού μια εταιρεία media. Υπάρχουν πολλά αναγνωρισμένα πρόσωπα σε αυτή τη χώρα, που δίνουν πάρα πολλά για μια εμφάνιση 3′ στην τηλεόραση, αλλά δεν επενδύουν (σε εκπαίδευσή τους και χρόνο, κυρίως), προκειμένου να έχουν μια επαρκή παρουσία στο γήπεδο των εκατομμυρίων Ελλήνων που είναι ενεργοί στο Internet.
Κάποιοι, λίγοι, έχουν αρχίσει να επωφελούνται από το τεράστιο κοινό, πχ. έχω εντυπωσιαστεί από την online δραστηριότητα του συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη , που δραστηριοποιείται στο Facebook, blogging, Twitter (με δύο λογαριασμούς παρακαλώ, έναν για ελληνικά και έναν αγγλικά), ακόμα και στο LinkedIn. Μια τέτοια δραστηριοποίηση δεν είναι πλέον μόδα, μανία ή εστετισμός. Τα δημόσια πρόσωπα εν έτει 2010 είναι υποχρεωμένα να έχουν ενεργητική παρουσία, αλλιώς γίνονται έρμαιο στα νύχια του Google Search.

5.ΣΕ ΤΙ ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΛΑΜΕ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΣΤΕ:έχοντας μια εκπαίδευση που δεν μαθαίνει τα παιδιά ελληνικά, αλλά ούτε και αγγλικά, είμαστε μετέωροι. Οι ώρες διδασκαλίας των αρχαίων είναι τόσες πολλές, ώστε στο τέλος όλοι σχεδόν οι Έλληνες μαθητές γνωρίζουν λιγότερο τα Αρχαία απ’ ότι οι Γερμανοί μαθητές και πάντως τα αγαπούν λιγότερο. Αντίθετα δεν διδάσκεται debate, δεν ενισχύεται η αντίληψη ‘του θάρρους της γνώμης’, δεν ενθαρρύνεται η συλλογική επεξεργασία θέσεων και απόψεων. Δεν είναι λίγοι οι πολίτες που προτιμούν να εκφράζονται ανωνύμως, ώστε να μην πάρουν το παραμικρό ρίσκο από την καταγραφή της άποψής τους.

Δηλαδή, δεν έχουμε τύχη;

Κάποια από τα παραπάνω ελλείμματα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έχουν αρχίσει να καλύπτονται… Η οικονομική κρίση υποχρεώνει Πρόσωπα, Εταιρείες, Οργανισμούς , Υπουργεία να εξετάζουν τρόπους ενεργητικότερης παρουσίας στο Internet και τα Κοινωνικά Δίκτυα, ώστε να μην εξαρτώνται από τους άλλους. Η ομάδα Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης της σημερινής κυβέρνησης προωθεί ορισμένα σχέδια, έστω και αν τα περισσότερα υπουργεία είναι παθητικά (και ορισμένοι Υπουργοί αδιάφοροι).
Το χρώμα της ώχρας στο Internet δεν ειναι μόνο υπόθεση κάποιων τρίτων ή της βουλιμίας του κοινού για κουτσομπολιά και διαβολές…

photos via flickr

share!

Μαγική εικόνα; Όποιος ακούσει τα επιχειρήματα, θα συμπεράνει πως όχι… Απλώς το ελληνικό σύστημα προμηθειών στο χώρο της υγείας είναι τόσο στρεβλό, ώστε ακόμα και τώρα που έχει συνειδητοποιηθεί το πόσο σπάταλο ήταν, αυτό αντιστέκεται. Αρνείται να προσαρμοσθεί, πρώτον επειδή δεν έχει τις δομές για να περάσει στη νέα φάση της ‘αποδοχής της πραγματικότητας’. Δεύτερον, διότι γύρω από το σύστημα περίθαλψης, έχουν δομηθεί τόσο παράλογα και χρυσοπληρωμένα συμφέροντα, που επιδιώκουν να κάνουν τις τελευταίες μεγάλες αρπαχτές.

Η ερμηνεία

Γιατί λοιπόν η Επιτροπή Προμηθειών Υγείας κάνει διαγωνισμό βάζοντας ως πλαφόν περίπου το διπλάσιο από αυτό των τιμών της αγοράς; Για ποιο λόγο κάποιοι μυστήριοι έχουν ως αίτημα τη μείωση των τιμών; Επί πολλά χρόνια, η ελληνική αγορά αναλωσίμων, λειτουργούσε σαν τον ναρκομανή που αυξάνει τη δόση του, ώσπου η δόση φθάνει στο σημείο του παραλογισμού. Πριν κάποια χρόνια, το ‘κόστος προώθησης’ (βάλτε όποια λέξη σας αρέσει) των αναλωσίμων ήταν σε ένα επίπεδο, πιθανόν κάπως μεγαλύτερο από αυτό που είναι σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επειδή όμως δεν υπήρχαν κανόνες, το ‘κόστος προώθησης’ εκτινάχθηκε , χρόνο με το χρόνο, στα ύψη. Εμφανίσθηκαν στην αγορά μικρές και ευέλικτες εταιρείες διάθεσης αναλωσίμων, οι οποίες δεν είχαν δεσμεύσεις από τους κανόνες του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και ανέβαζαν συνεχώς το ποσοστό του ‘κόστους προώθησης’. Το να βρεις ‘μαύρα’ ή να περάσεις φορολογικό έλεγχο ενώ έχεις διαθέσει πολλά ‘μαύρα’, δεν ήταν κανένα κατόρθωμα στην Ελλάδα του 2000-2010.

Με άλλα λόγια, οι ‘νέες και ευέλικτες’ εταιρείες κέρδιζαν ολοένα και περισσότερες προμήθειες, χάρη και στην απίστευτη νομοθετική ρύθμιση περί προμηθειών νοσοκομείων που έγινε για δύο μήνες το 2001 και διατηρήθηκε μέχρι πρόσφατα, παρά τις καταδίκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτά και με αυτά, τα αναλώσιμα έφθασαν να πληρώνονται από τα ελληνικά νοσοκομεία και τρεις και τέσσερις φορές πάνω απ’ ότι στην Ιταλία ή την Ισπανία. Και όλα κυλούσαν όμορφα, ώσπου η κατάρρευση του χρέους της χώρας έφερε στην επιφάνεια ότι δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να πληρώνει 10 δις το χρόνο για δαπάνες υγείας, ούτε αυτές να αυξάνονται κατά ένα δις το χρόνο.

Το Υπουργείο Υγείας θέλει βοήθεια…

Όλα όσα έχουν μεσολαβήσει από το σχηματισμό της κυβέρνησης του κ. Γ. Α. Παπανδρέου μέχρι σήμερα, αποδεικνύουν ότι παρόλο που πιθανόν να υπάρχουν ορισμένοι σοβαροί και ακέραιοι άνθρωποι στο υπουργείο υγείας, τελικά αυτό το υπουργείο δεν μπορεί να κόψει το γόρδιο δεσμό στις προμήθειες των νοσοκομείων. Κάνουν μεγάλους διαγωνισμούς με αναλώσιμα όπου ζητούν έναν μοναδικό προμηθευτή ανά είδος, με ταβάνι στις τιμές το οποίο είναι σχεδόν διπλάσιο από το μέσο όρο της ελληνικής αγοράς -και πολλαπλάσιο από τις τιμές Ιταλίας και Γαλλίας. (Είναι λογικό να βγάλουμε έξω τη Γερμανία, η οποία αγοράζει με αρκετά χαμηλές τιμές, ας πούμε ότι αυτό το επιτρέπει και η στατιστική).

Ένα δεύτερο θέμα είναι ότι ζητούν ένα μόνο μειοδότη ανά κατηγορία. Θα εξυπηρετούσε πολλές παραμέτρους αν οι διαγωνισμοί αναδείκνυαν 3 ή 4 προμηθευτές, μέσα από προκήρυξη που θα όριζε τις προδιαγραφές και το πλαίσιο. Στη συνέχεια, με βάση κανόνες και αλγόριθμους, κάποιοι από αυτούς τους τρεις, θα αναλάμβαναν το όλον ή μέρος της προμήθειας, με βάση προδιαγεγραμμένους και σαφείς κανόνες.

Σε όλη αυτή την υπόθεση, η υποψία είναι πως υπάρχει ένα βρώμικο μυστικό: με άλλοθι ότι το ελληνικό δημόσιο δεν πληρώνει αμέσως, οι υπεύθυνοι δέχονται να γίνονται διαγωνισμοί με κόστος αναλωσίμων διπλάσιο από αυτό της Ιταλίας. Το σκεπτικό αυτό δεν είναι μόνο επιπόλαιο. Αν το κράτος δεν πληρώνει αμέσως, ας επιβαρύνεται με τόκους με βάση το χρονοδιάγραμμα καθυστέρησης. Ποιος ευφυής υπολόγισε ότι η καθυστέρηση πρέπει να ισοφαρίζεται με διπλασιασμό του κόστους;

Βεβαίως, το σύστημα αυτό δεν είναι τόσο αφελές. Κάποιες καταβολές του ‘κόστους προώθησης’ γίνονται με βάση το ονομαστικό κόστος και μάλιστα προκαταβολικά… Άρα, η κατακύρωση διαγωνισμών με διπλάσιο κόστος αναλωσίμων απ’ ότι ισχύει στην Ιταλία, Γαλλία, δεν είναι μόνο κάποια κακοτεχνία ενός άρρωστου συστήματος…

(Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, πολιτικά στελέχη του Υπουργείου Υγείας, αναγνωρίζουν το πρόβλημα, αλλά εκμυστηρεύονται ότι δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί: τα πλαφόν τιμών και οι προδιαγραφές στην Ελλάδα μπαίνουν από επιτροπές και ειδικούς, που μπορεί να έχουν λόγους να συνεχιστεί η μέχρι πρότινος κατάσταση. Δεν τους απασχολεί ούτε το ΔΝΤ ούτε η κατάρρευση του συστήματος υγείας. Να δεχτούμε ότι ισχύει αυτή η ερμηνεία… Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, οφείλουν να βρουν τον τρόπο να βραχυκυκλώσουν αυτό το κύκλωμα).

Η δεξιά της κυβέρνησης και η αριστερά της…

Μπορούμε να δεχθούμε και την ερμηνεία ότι το υπουργείο υγείας δεν έχει παράδοση να λύνει αυτές τις εξισώσεις. Ένας άλλος τομέας της κυβέρνησης, αυτός που ασχολείται με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, έχει προωθήσει ορισμένα σχέδια που δίνουν λύσεις και ‘καθαρίζουν’ προβλήματα. Μέσα σε πολύ δύσκολο περιβάλλον, μέσα από (αναπόφευκτα) λάθη προωθεί βήμα-βήμα δράσεις που μπορεί να μας βγάλουν από το Μεσαίωνα. Να δούμε ορισμένες από τις κινήσεις, που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον παραλογισμό των διαγωνισμών για την προμήθεια αναλωσίμων νοσοκομείων σε υπερδιπλάσιες τιμές:

α) Ηλεκτρονικές προμήθειες: μπορεί η Ελλάδα να προχωρήσει πιο γρήγορα, για να έχουμε και εδώ τα οφέλη που έχουν δει στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Ασφαλώς το σύστημα των ηλεκτρονικών προμηθειών δεν είναι μια αυτόματη φόρμουλα. Έχει εμπόδια, δυσκολίες, ενώ αναμφίβολα σε κάποιους τομείς δημιουργεί μεγάλο ρίσκο ως προς την τελική ποιότητα του προμηθευόμενου υλικού. Η αντιμετώπιση όμως αυτών των ζητημάτων, απέχει πολύ από την -μέχρι πρόσφατα- αλλεργία του ελληνικού δημοσίου να αξιοποιήσει το σύστημα ηλεκτρονικών προμηθειών. Ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου το έχει θέσει υψηλά στις προτεραιότητες και παρά τα διάφορα εμπόδια, φαίνεται ότι προχωρά εξαιτίας της επιμονής της Ομάδας Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης…

(Νεώτερες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν νομικές δυσκολίες, ίσως και αξεπέραστα εμπόδια για την διεξαγωγή ηλεκτρονικών προμηθειών στο χώρο της υγείας. Επιχειρήθηκε πρόσφατα και σκόνταψε.. Αυτό είναι ένα μόνιμο πρόβλημα στις απόπειρες της σημερινής κυβέρνησης να κάνει μεταρρυθμίσεις: όταν το αποτολμά, πέφτει πάνω της όλο το βαθύ κράτος και η Βαβέλ των νόμων, προκειμένου να ακυρώσει το εγχείρημα. Η τύχη της χώρας όμως παίζεται στο κατά πόσον, η κυβέρνηση, υγιή στελέχη του πολιτικού συστήματος και όσοι στοιχηματίζουν στο μέλλον, θα επιμείνουν.

β) Οχι ανάθεση σε έναν μειοδότη, αλλά επιλογή 3-4 προμηθευτών που πληρούν τις προδιαγραφές. Είναι μια φιλοσοφία που προωθεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (πχ. δεν θα κάνει ποτέ διαγωνισμό για να επιλέξει το κράτος έναν ανάδοχο για την διαχείριση των αποδείξεων καταναλωτών, αλλά θα βγάλει ανοικτά πρότυπα, με βάση τα οποία θα προκριθούν 4-5 προμηθευτές που θα διαθέτουν σύστημα πιστοποιημένο για την επεξεργασία αποδείξεων).

γ) Πρόσωπα (πχ. Γεν Γραμματείς), που έχουν αρχές και αναγνωρισμένο επαγγελματικό status, κάτι που δεν τους επιτρέπει να γίνουν μέρος ενός άρρωστου συστήματος και πραγματοποιούν ορισμένα βήματα προς τα εμπρός, που στη σημερινή Ελλάδα μοιάζουν με μικρές επαναστάσεις. Δεν είναι ηρωισμός, αλλά μια στοιχειώδης αίσθηση της ευθύνης, ένα απόθεμα αισθητικής για μην γίνουν μέρος ενός δυσάρστου συστήματος.

Το όφελος δεν είναι μικρό… Αν θεωρηθεί ότι τα αναλώσιμα κοστίζουν περί τα 2 δις ευρώ το χρόνο, τότε το κέρδος από έναν στοιχειώδη εκσυγχρονισμό θα είναι εντυπωσιακό.

photos via flickr

share!

8. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ενός πολύ σοβαρού καθηγητή Πανεπιστημίου, η μέση ελληνική οικογένεια αφιερώνει τριπλάσια δαπάνη για την εκπαίδευση των παιδιών σε σύγκριση με την αντίστοιχη δαπάνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα και η Ιαπωνία έχουν ιδιαίτερη προσήλωση στην συγκέντρωση εκπαιδευτικών πτυχίων, πχ Proficiency κλπ) Η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα και οι οικογένειες θα συνεχίσουν να πραγματοποιούν υψηλές δαπάνες, καθώς η πραγματοποίηση σπουδών και συγκέντρωση πτυχίων θα αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία αντιμετώπισης της κρίσης στην αγορά εργασίας.
Η ανασύνταξη των μέχρι τώρα επιλογών (πχ. ‘σπουδάζω ό,τι μου δίνει σίγουρη δουλειά στο δημόσιο’) αποτελεί σημαντική παράμετρο για την αντιμετώπιση της κρίσης, της ανεργίας και του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας. Μακροοικονομικά, η τόσο μεγάλη δημόσια και ιδιωτική επένδυση στην εκπαίδευση, μπορεί να δημιουργεί ευκαιρίες εξαγωγής υπηρεσιών (πχ. λειτουργία πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων στην Ελλάδα, όπου θα φοιτούν αλλοδαποί).
Η επανατοποθέτηση του πλαισίου της εκπαίδευσης μπορεί να ενισχυθεί από την ανάδειξη των νέων, που ήδη συζητούν έντονα στα Κοινωνικά Δίκτυα για
• Θέματα ουσίας (συνθήκες λειτουργίας των σχολείων και των πανεπιστημίων)
• Ζητήματα μεθόδων (αξιοποίηση των online συνεργατικών μορφών στην εκπαίδευση)
• Θέματα τεχνικών (e-learning κλπ.)
• Διασύνδεση με την παγκόσμια Κοινότητα των δασκάλων, που αναπτύσσει ένα συνεχή διάλογο
Πρέπει να προστεθεί, επίσης, η ΨΗΦΙΑΚΗ ΜΑΘΗΣΗ. Διαφαίνεται ραγδαία αύξηση του ενδιαφέροντος και υπάρχει κινητικότητα, όχι μόνον από το Υπουργείο αλλά και από πολλούς νέους καθηγητές ή δασκάλους, ιδρύματα ή και εταιρίες που παίρνουν σχετικές πρωτοβουλίες (δεν αναφέρομαι στις επιδοτούμενες δράσεις απλής ψηφιοποίησης του έντυπου βιβλίου… ). Από τις επιλογές που έχουν γίνει σε ορισμένα σχολεία της Αθήνας, γίνεται αντιληπτό ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρξουν σημαντικές επενδύσεις στο χώρο αυτό, ενώ η ζήτηση για e-learning αναμένεται να ενταθεί και λόγω της οικονομικής κρίσης.

9. ΑΓΡΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΑ/ ΤΡΟΦΙΜΑ:
Η αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της χώρας, θα περάσει και μέσα από την αναζωογόνηση ενός τμήματος της αγροκτηνοτροφικής παραγωγής και της βιομηχανίας τροφίμων. Η επιτυχία θα εξαρτηθεί από τη διαμόρφωση μιας νέας γενιάς αγροκτηνοτρόφων και παραγωγών τροφίμων, που θα είναι νέες/νέοι στην ηλικία και δικτυωμένοι. Όσο πιο πολύ ενισχυθούν η ψηφιακή συζήτηση, η online ανταλλαγή εμπειριών και το e-commerce, τόσο πιο πολλοί νέοι θα αποδεχθούν την πρόκληση να επιστρέψουν στην παραγωγή αγροκτηνοτροφικών και τροφίμων.

10. ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ:
Για λόγους που είχαν σχέση με την κοινωνική και οικονομική συγκυρία, ένας μεγάλος όγκος του ορυκτού πλούτου είχε θεωρηθεί ότι δεν μπορεί να αξιοποιηθεί. Σύμφωνα με μια εκτίμηση μεταλλειολόγων, η χώρα διαθέτει ένα απόθεμα αξίας της τάξης των 40-50 δις ευρώ. Τα νέα οικονομικά δεδομένα, πιθανόν να οδηγήσουν σε αναθεώρηση των αντιλήψεων για τις δυνατότητες αξιοποίησης αυτού του εθνικού αποθέματος. Η αναθεώρηση μάλλον θα περάσει μέσα από έναν κοινωνικό διάλογο για την επανατοποθέτηση των αντιλήψεων και των θέσεων των τοπικών κοινωνιών. Η έναρξη ενός ψηφιακού διαλόγου θα διευκολύνει την διαμόρφωση ενός πλαισίου για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου.

11. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ:
Δεν είναι φιλανθρωπία, όπως μπορεί να δει κανείς στην ανάλυση της Wikipedia . Πρόκειται για εγχειρήματα με επιχειρηματική δομή, που δεν έχουν ως στόχο το οικονομικό κέρδος. Δεν αποκλείουν όμως το κέρδος. Η κύρια προτεραιότητα είναι η δημιουργία κοινωνικού κεφαλαίου, η υπηρέτηση ενός κοινωνικού στόχου.
Είναι πολλές δεκάδες χιλιάδες οι Έλληνες (εντός και εκτός Ελλάδος), που έχουν συσσωρεύσει σημαντικά κεφάλαια, ορισμένοι μάλιστα μέσα από τη διαδικασία που συσσώρευσε στη χώρα τα 320 δις του χρέους. Ορισμένοι από αυτούς, είναι πιθανόν να αποδεχθούν και μάλιστα ευχαρίστως να συμβάλουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος, με έναν τρόπο που θα δημιουργήσει επιχειρηματική κουλτούρα, όπου υπάρχει τεράστιο έλλειμμα.
Η έννοια της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, η οποία είναι γνωστή και δημοφιλής στο εξωτερικό, θα μπορούσε να μπει στην agenda του δημόσιου διαλόγου. Ως τώρα απουσιάζει πλήρως…

12. ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ:
Μια από τις συνθήκες που συνέβαλαν στην έκρηξη των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων μετά το 1974 ήταν και είναι η εσωστρέφεια, ο περιορισμός εντός του ελληνικού ζωτικού χώρου. Η επανασύνδεση με τη διασπορά είναι από τις πρώτες, απλές κινήσεις που μπορούν να συμβάλουν στην έναρξη της αντιστροφής. Οι ψηφιακές πλατφόρμες είναι πλέον το πιο πρόσφορο κανάλι επανασύνδεσης με έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς, που ενδιαφέρονται για την Ελλάδα, αλλά είναι πολύ μακριά για να το πραγματοποιήσουν με άλλον, πλην του ψηφιακού τρόπου.

13. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΟΝΙΜΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ:
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ευνοεί τον τελευταίο χρόνο τη διάθεση νέων ανθρώπων να κάνουν καριέρα εκτός της χώρας. Να δούμε τη θετική πλευρά: Όσοι συμπατριώτες μας (έλληνες, αλλά και γόνοι μεταναστών) ακολουθήσουν καριέρα εκτός Ελλάδος, μπορούν να γίνουν πρεσβευτές μιας χώρας που θα δώσει σκληρές μάχες, θα ανακαλύψει βασικές αξίες, θα ανασυντάξει οικονομικές δραστηριότητες και θα ανατάξει την εικόνα της.
Το Word of  Mouth των εκτός Ελλάδος συμπατριωτών μας, θα έχει ίσως μεγαλύτερη αξία από αυτήν που είχαν τα εμβάσματα των μεταναστών στη δεκαετία του ‘ 60 και του ‘ 70. Η ψηφιακή διασύνδεση μαζί τους μέσα από Κοινότητες, Ομάδες, παρέες, θα συμβάλει στην ενίσχυση συγκεκριμένων στόχων, στη διεύρυνση οριζόντων, στην ανάπτυξη ομάδων υποστηρικτών της Ελλάδας σε πολλά μήκη και πλάτη. Μια ιδέα φαίνεται στο δικτυακό τόπο Argonaftes.
Τα σημειώματα αυτά γράφτηκαν με το σκεπτικό ότι μπορούν να βοηθήσουν, να ανοίξουν κάποιο διάλογο. Να βάλουν ένα λιθαράκι στη σκέψη ότι χρειάζεται κάποιος σχεδιασμός, μια στοιχειώδης έμπνευση. Να ρίξουν την ιδέα ότι όσοι αισθάνονται ότι έχουν ηγετική ευθύνη σε αυτή τη χώρα ή -έστω, σε χαμηλότερο επίπεδο- το ‘ελάττωμα’ της διερεύνησης, της γνώσης, να τοποθετηθούν, προκειμένου να ενθαρρύνουν κάποιους από τους γύρω μας οι οποίοι αισθάνονται απογοητευμένοι ή απελπισμένοι. Τα παραπάνω δεν έχουν καμία αξία, εάν δεν αποτελέσουν (ακόμα και δια της απορρίψεως), σπινθήρες για ξεπηδήσει κάτι που χτίζει, που βλέπει λίγο πιο μακριά. Γι αυτό οι σκέψεις σας είναι πολύτιμες και οι μόνες που μπορεί να κρατήσουν ζωντανό το διάλογο για να ψάξουμε το εφικτό και το καλύτερο.

Έχετε κάποια πρόταση;

photos via flickr

share!

Παρότι στην ΑΓΡΟΓΗ ο θόρυβος γίνεται για το μεγάλο αριθμό των 270 θέσεων, η δύναμη του θετικού παραδείγματος για την αξιοκρατική τοποθέτηση 10 έστω ατόμων, θα έπρεπε να προβάλλεται πολύ έντονα. Υπάρχουν άφθονα γύρω μας τα παραδείγματα παραβίασης των νόμων και της αξιοκρατίας, ενώ δεν περισσεύουν οι περιπτώσεις όπου υπουργός αντιστέκεται στις Ερινύες της εξυπηρέτησης φίλων ή κομματικών μέσω προσλήψεων.

Η περίπτωση είναι υπεράνω υποψίας, γιατί την έμαθα από σύμπτωση και από ανύποπτη πηγή. Επίσης, οι πιέσεις για την πρόσληψη φίλων και κομματικών αξιωματούχων, συνεχίζονται και είναι έντονες. Στη χώρα μας, στη δουλειά μας, στην καθημερινή μας ζωή, έχουμε πλέον μεγάλη ανάγκη των θετικών παραδειγμάτων, καθώς γύρω μας είναι άφθονες οι κακές πρακτικές του πολιτικού συστήματος. Υπάρχουν αρκετοί πολίτες που είναι απογοητευμένοι και παραλύουν, μπροστά στο θέαμα της αναξιοκρατίας και της κατεστημένης φαυλοκρατίας.

Το παράδοξο είναι ότι ακόμα και οι πολιτικοί που κάνουν κάτι θετικό, κόντρα στις κατεστημένες συνήθειες, αποφεύγουν να το προβάλουν, επειδή φοβούνται ότι θα αυξηθούν οι πιέσεις, ώστε να συνεχίσει το καθεστώς της συναλλαγής. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους, για τους οποίους σήμερα η ελπίδα παραμένει αχνή, μόνο σε κάποιες μικρές οάσεις της πραγματικότητας γύρω μας.

ΥΓ 1. Υποθέτω είναι ευνόητος ο λόγος για τον οποίο δεν ανέφερα όνομα υπουργού.

ΥΓ 2. Αύριο: Μπράβο κ. Γενικέ Γραμματέα

photos via flickr

share!

Ας δούμε περισσότερα:

3. ΕΝΕΡΓΕΙΑ:

Παρά τις τοποθετήσεις που αμφισβητούν τα περιθώρια της ‘πράσινης ανάπτυξης’, οι επενδύσεις σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας αποτελούν αυτή την πολύ υφεσιακή χρονιά, έναν από τους ελάχιστους χώρους με θετική πορεία. Ακόμα και αν θεωρηθεί ως μειονέκτημα η ανάγκη εισαγωγής πρώτων υλών, υπάρχουν πολύ μεγάλα περιθώρια για την μείωση των ενεργειακών καταναλώσεων και τον εξορθολογισμό των σημερινών αναγκών (πχ. βιοκλιματική αρχιτεκτονική). Η ψηφιακή προώθηση των σχετικών δυνατοτήτων μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην κινητοποίηση μηχανικών/τεχνικών, αλλά και στην διαμόρφωση κουλτούρας μεταξύ των καταναλωτών.

4. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ:

Οι λύσεις για την ανάσχεση της επιδείνωσης της ποιότητας ζωής των πόλεων, των τουριστικών θερέτρων κλπ, θα δοθούν μέσα από την κινητοποίηση των τοπικών κοινωνιών και την ψηφιακή οργάνωση Κοινοτήτων, οι οποίες θα πιέσουν την τοπική και την κεντρική εξουσία για την υιοθέτηση πλάνου και εξασφάλιση πόρων. Σημαντικό ρόλο θα παίξουν οι online Κοινότητες στην αναβάθμιση της κοινωνικής αντίληψης για το ρόλο της ατομικής ευθύνης και της συλλογικότητας στην αντιμετώπιση των ζητημάτων του περιβάλλοντος στη χώρα

5.ΥΓΕΙΑ/ΕΥΕΞΙΑ:

Ο έλεγχος του εκτροχιασμού στο κόστος αναμένεται να φέρει δυσάρεστες συνέπειες. Η κινητοποίηση των πολιτών, όπως φαίνεται και στις προωθημένες ψηφιακά κοινωνίες, είναι προϋπόθεση για την διαμόρφωση μιας νέας πραγματικότητας, όπου ο χρήστης υπηρεσιών υγείας και ο ασθενής, είναι ενεργοί πολίτες, ελέγχουν τη βιομηχανία υγείας/ευεξίας καθώς και την πολιτική, μιντιακή εξουσία.
Η δράση των @epatientGR και @ehealthgr, αποτελούν ελληνικά παραδείγματα για την αξία της κινητοποίησης των πολιτών ‘από τα κάτω’.

6. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ & ΛΥΣΕΙΣ:

Η παραγωγή στη χώρα εφαρμογών που θα μπορούν να κάνουν καριέρα στη διεθνή αγορά, είναι ο μεγάλος στόχος. Επειδή όμως η Ελλάδα δεν είναι στο κέντρο των τεχνολογικών εξελίξεων, θα ’πρεπε να καλλιεργηθούν και μικρές. ευέλικτες μονάδες τεχνολογικών εφαρμογών, που να μπορουν είτε να δώσουν λύσεις σε καθημερινές ανάγκες είτε να αποτελέσουν ευκαιρίες εξαγωγών.

Μπορεί να αναφερθεί ως παράδειγμα η ανάπτυξη λογισμικού εφαρμογών για τις νέες συσκευές πρόσβασης στις διαδικτυακές υπηρεσίες. Π.χ. σε σχέση με τα κινητά, έχουμε 3 τουλάχιστον ελληνικές εταιρίες με αξιόλογη διεθνή παρουσία στις εφαρμογές Mobile marketing (Velti, Upstream, Globo). Ακολουθούν iPad, συσκευές GPS, έξυπνα ψυγεία / αυτοκίνητα.

7. ΕΠΙΝΟΗΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ:

Η χώρα έχει ανάγκη την αναγέννηση της επιχειρηματικής αντίληψης μέσα από πρωτότυπες, έξυπνες και καινοτομικές υπηρεσίες: από την κρεπερί που θα έχει κάτι το ξεχωριστό (και λογικές τιμές), μέχρι την εταιρεία μηχανικών, οι οποίοι θα εφαρμόσουν μια καινοτομική τεχνική για την ενεργειακή εξοικονόμηση κτηρίων. Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στο OpenCoffee και στο OpenFund.
Τα περισσότερα από αυτά τα εγχειρήματα παρουσιάζονται μέσα από την Ψηφιακή Πλατφόρμα, είτε γιατί δεν έχουν δυνατότητα προβολής στα παραδοσιακά κανάλια είτε επειδή οι εκατοντάδες φίλοι και θαυμαστές τους τα διαδίδουν μέσα από το Online Word Of Mouth.

Μια περισσότερο συνειδητή ανάδειξη αυτών των εγχειρημάτων και επιτυχιών μέσα από τα διαθέσιμα Ψηφιακά Κανάλια, μπορεί να παροτρύνει νέες/νέους με επαγγελματικές ανησυχίες να αναζητήσουν ευκαιρίες καριέρας σε κάτι που έχει πρωτοτυπία, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, καινοτομική προσέγγιση. ‘Να απενοχοποιήσουμε την επιχειρηματικότητα’ λέει ένα στέλεχος της κυβέρνησης. Μπορούμε να περάσουμε το μήνυμα που φαίνεται σε αυτό το video;

Θα ακολουθήσει το Γ’ μέρος αυτών των σκέψεων. Έχετε κάποιες ιδέες; Τίποτε από τα παραπάνω δεν μπορεί να προχωρήσει μόνο από το κράτος, κάποιο κόμμα ή κάποια φωτισμένη πρωτοπορία. Τι έχετε να προτείνετε;

photos via flickr

share!

Πρώτον, η βαθύτατη οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα, επιβάλλει να εξετασθεί η αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών για την ενίσχυση ακόμα και των πιο παραδοσιακών σημείων της οικονομίας και της κοινωνίας. Η συζήτηση για το πώς μπορεί να ωφεληθεί η τουριστική δραστηριότητα, είναι πολύ πιο σημαντική από τα συμπεράσματα μιας επιτροπής που θα ασχοληθεί με τη γενική κατηγορία ‘Ψηφιακή Ελλάδα και Ανάπτυξη’.

Δεύτερον, η κόπωση του κράτους (λόγω περικοπών και υπερσυγκέντρωσης), επιβάλει τη συμμετοχή εκείνων των πολιτών, που διαθέτουν καθημερινά χρόνο για να συμβάλουν στο δημόσιο διάλογο αυτών των θεμάτων.

Τρίτον, ένα μεγάλο πρόβλημα της σημερινής Ελλάδας είναι η κουλτούρα, η νοοτροπία (πχ. στην ενίσχυση του e-government ή στον εξορθολογισμό των Πανεπιστημίων). Εάν ο διάλογος διατηρηθεί μέσα σε κλειστές ομάδες τεχνοκρατών ή στελεχών υπουργείων, τότε αυτό μπορεί να μην ευνοήσει την ευρεία ανάπτυξή του μεταξύ πολιτών, τοπικών κοινωνιών κλπ.

Τέταρτον, σε αυτά τα Φόρουμ, συνήθως δεν συμμετέχουν οι νέες/νέοι. Έχουν τα δικά τους κανάλια επικοινωνίας και ανάπτυξης διαλόγου, που είναι ζωντανά και δυναμικά. Επιπλέον, δικαίως, είναι καχύποπτοι με τις πρωτοβουλίες των ‘παλιών’. Η Ψηφιακή Ελλάδα 2020 πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες, ώστε να ενθαρρύνει τους νέους/νέες να πάρουν μέρος σε κάτι που αφορά κυρίως αυτές/αυτούς (2020), και όχι τις γενιές που είναι σήμερα ‘στα πράγματα’ (και υφίστανται σκληρή κριτική γι’ αυτό και την πορεία προς την κρίση).

Ποιοι τομείς της οικονομίας και της κοινωνικής ανάπτυξης έχουν περιθώρια ανάπτυξης; Ποιοι χώροι μπορεί να προκαλέσουν το ενδιαφέρον πολιτών και Communities, που θα δώσουν χρόνο και διάθεση για να στηρίξουν και να επενδύσουν; Προς τα πού πρέπει να ωθήσουν οι ηγέτες της χώρας (εθνικοί, αλλά και τοπικοί ή τομεακοί), ώστε να βρουν ανταπόκριση;

Στη συνέχεια γίνεται μια πρώτη καταγραφή, η οποία μπορεί να τεθεί σε δημόσιο διάλογο, ώστε να διευρυνθεί και να αποκτήσει βάθος.

Ποιοι είναι οι 13 τομείς με προοπτική, προϋποθέσεις και ελπίδα

1.ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ/ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ: παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην παρούσα συγκυρία ο κλάδος, παρά τα ζητήματα εικόνας που έχει στη διεθνή αγορά, είναι εύκολο να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν περιθώρια και προοπτική. Ακόμα και στη σημερινή συγκυρία, υπάρχουν νησίδες καλών πρακτικών, δυνατότητες που είναι ανεκμετάλλευτες και -κυρίως- νέοι άνθρωποι που έχουν διάθεση να παράσχουν καλύτερες υπηρεσίες με διάσταση παραδοσιακής ελληνικής φιλοξενίας.

Να σημειωθεί ότι ο ελληνικός τουρισμός είναι από τους τομείς με έντονη αναζήτηση online marketing, κάτι που ενισχύει το εγχείρημα ένταξης στην καρδιά της παγκόσμιας τουριστικής αγοράς. Εκατοντάδες νέοι/νεες, οι οποίοι ασχολούνται με την παροχή υπηρεσιών online marketing, αποτελούν μια πολύ καλή ‘μαγιά’, έχοντας ‘παρασύρει’ αρκετούς επιχειρηματίες του τουρισμού. Η προσπάθεια αρκετών νέων στα πλαίσια της πρωτοβουλίας open tourism δείχνει ένα δρόμο για μια στοιχειώδη οργάνωση ‘από τα κάτω’. Όλα αυτά, σε ένα χώρο όπου επικρατούν ατομικές προσεγγίσεις ή παραδοσιακές ‘θεσμικές’ αντιλήψεις, που στο τέλος καταλήγουν να αναπαράγουν το ίδιο κλειστό σύστημα το οποίο έχει ευθύνες για την χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών στον τουρισμό.

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ/ ΤΕΧΝΗ/ DESIGN/ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ: Ο πολιτισμός και η κληρονομιά της χώρας αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά αποθέματα για την δημιουργία επιπρόσθετης οικονομικής αξίας. Η αξιόπιστη και interactive online παρουσία και προβολή του, θα αποτελέσουν ένα από τα καλύτερα κανάλια για την διεκδίκηση του ενδιαφέροντος της παγκόσμιας κοινότητας και την ενίσχυση της εικόνας της Ελλάδας. Η μέχρι στιγμής κατακερματισμένη online παρουσία, αφήνει μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης και integration, με τρόπο που να προσελκύει και να ελκύει την παγκόσμια Κοινότητα.

Η τέχνη και το design έχουν αρκετά περιθώρια ανάπτυξης, μέσα από νέα interactive & online κανάλια, που παρακάμπτουν τα παραδοσιακά κανάλια εσωστρέφειας, που έχουν πχ. περιορίσει το εγχώριο design σε ένα μικρό ζωτικό χώρο.

Η ψυχαγωγία αποτελεί ένα κλάδο με πολύ μεγάλο κύκλο εργασιών, που αναπτύχθηκε μέσα στις δομές που οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική κρίση. Η αναγέννηση της Ελλάδας, η ανάπτυξη του Τουρισμού και του Πολιτισμού, η ανάδειξη μιας νέας γενιάς ελληνίδων/ ελλήνων (και πολιτών που προέρχονται από τους οικονομικούς μετανάστες) με πιο προσγειωμένες αντιλήψεις, θα οδηγήσει σε νέα πρότυπα ψυχαγωγίας. Τα ψηφιακά Fora και η προβολή των νέων προτύπων & best practices θα βοηθήσει στην διαμόρφωση μοντέλων ψυχαγωγίας που είναι περισσότερο συμβατά με τις νέες κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες της χώρας.

Θα ακολουθήσει το Β’ και το Γ’ μέρος αυτών των σκέψεων.
Έχετε κάποιες ιδέες; Τίποτε από τα παραπάνω δεν μπορεί να προχωρήσει μόνο από το κράτος, κάποιο κόμμα ή κάποια φωτισμένη πρωτοπορία.

Τι έχετε να προτείνετε;

photos via flickr

share!

Μα είναι win-win, φίλε μου…

Θα προωθήσω αυτό το σημείωμα, σε 5-10 ανθρώπους στους οποίους έχω εκτίμηση και θα τους παροτρύνω να βρουν έναν τρόπο, μια απόσπαση ώστε ο Κώστας να βρει μια πιο παραγωγική απασχόληση. Όποιος τον πάρει κοντά του, θα κερδίσει. Μαζί θα ωφεληθεί η υπόθεση, το project για τα οποία θα δουλέψει ο Κώστας… Υπάρχει πληθώρα projects στα οποία, κάποιος σαν αυτόν, μπορεί να τους δώσει τα πρώτα φτερά, για να ξεφύγουν από τις τόσο παραδοσιακές, τόσο 90s φόρμες.
Μην με ρωτήσετε τι ψηφίζει, δεν κάνω ποτέ τέτοιες ερωτήσεις. Γνωρίζω σίγουρα ότι ο Κώστας βάζει την επαγγελματική του ευθύνη πάνω από τις ενδεχόμενες κομματικές του καταβολές ή προτιμήσεις.
Ακόμα πιο επιβοηθητικό είναι, πως όντας πολύ open στις αναζητήσεις του, ανήκει σε εκείνη τη μεγάλη φουρνιά των νέων ανθρώπων, που δεν θα καταφύγει εύκολα σε κάποια κομματική στέγη για να κάνει πιο εύκολη την καριέρα του.

photos via flickr.com

share!

Η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς οργανώνει μεθαύριο Πέμπτη, εκδήλωση για τη Διαγενεακή Δικαιοσύνη (πρόγραμμα εδώ ). Στον διαδικτυακό φίλο που με προσκάλεσε, σημείωσα πως το ίδιο event θα είχε πενταπλάσια αποτελεσματικότητα, εάν υποστηριζόταν από ψηφιακές πλατφόρμες: από την φόρμα συμμετοχής, μέχρι την πληροφόρηση. Από την απάντηση, φαίνεται ότι η Γενική Γραμματεία έχει ήδη σχέδια να αναπτύξει τη συζήτηση μέσα από νέα «γήπεδα, τα οποία διευρύνουν τη συμμετοχή και κατεβάζουν το «κοινό» από την κερκίδα, μέσα στο χώρο όπου διεξάγεται ο διάλογος.

Η διαγενεακή δικαιοσύνη είναι ένα θέμα, το οποίο δεν μπορεί να διεξαχθεί ερήμην των νέων, των πολλών νέων. Δεν είναι μόνο το ότι έχουμε κρίση αντιπροσώπευσης σε όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας. Ειδικά στις τάξεις των νέων, αναπτύσσονται δεκάδες φυλές και εκατοντάδες ομάδες, από άτομα που νοιώθουν ότι τους έχουμε στερήσει -οι μεγαλύτεροι- τις ευκαιρίες για δουλειά, μέχρι εκείνα που εκτιμούν ότι οι παλιότερες γενιές είναι υπεύθυνες για όλα.

Είμαστε ακόμα αρκετά μακριά από το να έχουν οι νέοι έστω και δικαίωμα έκφρασης των συναισθημάτων τους. Η εκδήλωση της Γενικής Γραμματείας είναι ένα πρώτο βήμα, για να γίνουν και τα επόμενα. Τα ποσοστά ανεργίας είναι τόσο υψηλά στη νέα γενιά, που οι γενιές οι οποίες «είναι στα πράγματα» δεν έχουν περιθώρια να αναβάλουν τη συζήτηση για το πώς θα γίνει η αναδιανομή. Οι νεώτεροι έχουν τα όπλα της καθημερινής ψηφιακής έκφρασης, που τα πήραν μόνοι τους, αλλά και τις πρακτικές της κερκίδας που τους τα έμαθαν οι ελίτ των τελευταίων 20 ετών. (Προσωπικά με ενοχλούν πάρα πολύ οι πρακτικές των γηπέδων που μεταφέρονται στην κοινωνική ζωή, αλλά γνωρίζω ότι είμαι αισχρή μειοψηφία. Και, επίσης,τους νέους του μύησαν σε αυτές τις συνήθειες οι γονείς τους και τα πρότυπά τους).

Διαλέξεις και συζητήσεις

Υπάρχουν καθοριστικές διαφορές ανάμεσα στις διαλέξεις και στις συζητήσεις, όπως μπορείτε να δείτε εδώ. Ένα μέρος της κυβέρνησης δεν ήταν έτοιμο να εφαρμόσει τις κατευθύνσεις του Γ.Α. Παπανδρέου για τις διαβουλεύσεις και την ανοικτή διακυβέρνηση. Ορισμένα άλλα υπουργεία πάντως φαίνεται ότι διατηρούν αυτό το στόχο, παρά τις δυσκολίες που έχει συσσωρεύσει η οικονομική κρίση και το στενό μαρκάρισμα της τρόικας. Οι κυβερνητικοί φορείς οι οποίοι έχουν σχέση με νέους, δεν έχουν πολλά περιθώρια, παρά να αναπτύξουν το διάλογο, να διευρύνουν τη συζήτηση. Στην αντίθετη περίπτωση οι ηγεσίες των φορέων αυτών θα πρέπει να σχεδιάζουν μικρή παραμονή στα πόστα τους και μετάβαση σε άλλους χώρους ευθύνης.

photos via flickr.com

share!

Πού πήγαν τα κονδύλια για την καινοτομία;

Πέρυσι, κατά την διάρκεια της προετοιμασίας του SmartBusiness Forum και ψάχνοντας επιχειρήσεις που έχουν αναπτύξει επινοητική και καινοτόμο επιχειρηματικότητα, βρέθηκα μπροστά σε ένα εντυπωσιακό φαινόμενο: ένας φίλος μου έστειλε τις λίστες των επιχειρήσεων που πήραν επιχορηγήσεις από το Γ’ ΚΠΣ για θέματα καινοτομίας, έρευνας & τεχνολογίας. Αρκετές από αυτές είναι μεγάλες και παράλληλα είναι γνωστό ότι έχουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης, που ήταν φυσικά γνωστά και όταν τους ενέκριναν σημαντικά κονδύλια επιχορήγησης.
Την ίδια στιγμή δεκάδες καινούργιες επιχειρηματικές προσπάθειες αγωνίζονται για λίγο οξυγόνο κεφαλαίων εκκίνησης. Μερικές από αυτές έχουν ήδη δυνατότητες εξαγωγών, άλλες μπορούν να αντικαταστήσουν σκουριασμένες και πανάκριβες εγχώριες υπηρεσίες. Να ανοίξουν θέσεις εργασίας, να δώσουν ελπίδα σε νέους ανθρώπους, να εμφυσήσουν τεχνογνωσία, επινοητικότητα και δυναμισμό σε σκεβρωμένες πτυχές της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Καινούργιες συνταγές με παλιά υλικά;

Στην εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα σήμερα, δε φθάνει να μένουμε σε διαπιστώσεις ή και ακαδημαϊκές προσεγγίσεις. Χρειάζεται δράση, χρειάζονται πρωτοβουλίες και συστηματικότητα. Αυτό προς το παρόν το έχουν καταλάβει κυρίως κάποιοι καλοθελητές που εκπροσωπούν τους «βολεμένους», αυτούς που ουσιαστικά διαχειρίστηκαν τα πράγματα την περίοδο 1974-2009. Αυτοί λοιπόν, προσεγγίζουν νέες και νέους που παίρνουν ρίσκο ζωής ξεκινώντας επιχειρήσεις για να τους μάθουν (οι παλιότεροι) «πώς γίνεται η δουλειά». Είναι προφανές πόσο παράδοξο και ατυχές είναι αυτό για τη χώρα. Όσοι θέλουν πράγματι να βοηθήσουν τους νέους, ας τρέξουν με μετριοπάθεια να δουν τι κάνουν οι νέες και νέοι, πώς προσπαθούν, μέσα από ποια κανάλια, πώς δικτυώνονται, τι εργαλεία χρησιμοποιούν για να κάνουν αλλιώς αυτά που έγιναν πολύ στραβά τα τελευταία 35 χρόνια.
Οπωσδήποτε θα ήταν λαϊκίστικο να κολακεύσουμε τους νέους, να τους χαϊδέψουμε τα αυτιά και να τους πούμε ότι τα ξέρουν όλα. Υπάρχουν στοιχεία εμπειρίας που πρέπει να τα αποδεχθούν, χωρίς αυτό όμως να απαλλοτριώσει τη δυναμική ανανέωσης από την οποία εμφορούνται, ώστε να ανατρέψουν τις δομές της διαπλοκής, του νεποτισμού, της κλίκας και της διαφθοράς.
Κάποιοι πρέπει να δουν από κοντά το εγχείρημα ενός νέου με μεταπτυχιακά στην πληροφορική, που άνοιξε το Re:Fresh, ένα καφέ στο λεκανοπέδιο με επινοητικές κινήσεις, να ακούσει το νεαρό πώς πάλευε έξι μήνες για να πάρει άδεια για μια πέργκολα. Ή να ακούσει τη συνέντευξη του Γ. Γεωργακόπουλου για την επινοητικότητα και να δει από κοντά την καινοτομική δουλειά που έχει κάνει στο The Art Foundation για την Τέχνη, μια από τις πιο φρέσκες νέες παρουσίες στην Αθήνα.

Τίποτα φρέσκο χωρίς Online Engagement

Οι πρωτοβουλίες παλιάς κοπής είναι εύκολα αναγνωρίσιμες από το γεγονός ότι κινούνται από παραδοσιακές πρακτικές επικοινωνίας και αγνοούν το Online Engagement. Σε αυτό το σημείο θα είμαι απόλυτος: οποιαδήποτε κίνηση για τη καινοτομία, που δεν στηρίζεται στο Online Engagement , είναι καταδικασμένη. Είτε έχει λάθος σχεδιασμό και θα καταλήξει σε μικρή απόδοση είτε έχει κίνητρα Innovation Wash και policy hijacking.

Σε μια χώρα όπου βρίσκεται σε κρίση, το 95% των παραδοσιακών οργανισμών και πολιτικών κομμάτων και σχημάτων, σε μια περίοδο που το σύνολο σχεδόν των ελίτ της Ελλάδας υφίστανται πίεση και κριτική για το ρόλο τους στην οικονομική κατάρρευση, είναι ατελέσφορο και αδιέξοδο να ‘αγκαλιάζεται’ η καινοτομία και η νεανική επιχειρηματικότητα με φιέστες που έλαμψαν την εποχή του Χρηματιστηρίου ή με πλατφόρμες που ήταν στο απόγειο την περίοδο της Ολυμπιάδας 2004.

Ο Seth Godin περιγράφει με λίγα λόγια εδώ το πώς παράγεται αξία από την δικτύωση αυτών που μπορούν να στηρίξουν έναν στόχο. To networking δημιουργεί ένα τεράστιο ‘γήπεδο’ επικοινωνίας και συνεργασίας όπου αξιολογούνται οι παλιοί και οι μέθοδοί τους, ενώ αναδεικνύονται οι καινούργιοι. Οι Κοινότητες (communities) μπορούν να προωθήσουν τις ανθεκτικές ιδέες και να τις ενδυναμώσουν.

Χρειάζεται η θεωρία και η ανάλυση, γιατί χωρίς αυτήν δεν έχουν τύχη οι εμπειρικές κινήσεις τύπου «αρπακόλα», στις οποίες έχει δείξει η χώρα λαμπρές επιδόσεις. Το πρόσφατο e-book του Βασ. Τραπεζάνογλου για την Καινοτομία και Τεχνολογία, είναι από τα λίγα πονήματα που μπορούν να δώσουν στους ενδιαφερόμενους ερεθίσματα, κατευθύνσεις, εργαλεία και τεχνικές. Από εκεί και πέρα όσοι ασκούν πολιτική, πρέπει να δώσουν στους νέους υποστήριξη με συγκεκριμένες πράξεις.

To Open Coffee αποτελεί ένα επιτυχημένο εγχείρημα , που δείχνει τη δύναμη της δικτύωσης και την αποτελεσματικότητα μιας κίνησης οργανωμένης ‘από τα κάτω’. Αποτελεί όμως ζητούμενο ένα ευρύ κίνημα καινοτομίας στον τουρισμό, στα αγροτικά προϊόντα, στην ενέργεια, στον ορυκτό πλούτο, στον πολιτισμό/ψυχαγωγία, την ευεξία, δηλαδή σε παραδοσιακούς τομείς, όπου όμως η Ελλάδα έχει ακόμα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Το κράτος δεν μπορεί να είναι απόν, αλλά βέβαια η μεταμόρφωση δεν θα γίνει μέσα από δημόσιες υπηρεσίες. Οι Κοινότητες θα απαιτήσουν, θα προτείνουν, θα συγκεντρώσουν τη δύναμη του κόσμου, θα παρασύρουν τις ηγεσίες.

Το κράτος δεν έχει λεφτά και οι υπάλληλοι Βουλής Νο 2

Πέρα από γενικές εξαγγελίες, το κράτος δεν έχει πείσει ότι διαθέτει τα προγράμματα και τα εργαλεία για να αγκαλιάσει τις καινοτομικές προσπάθειες. Εδώ το πολιτικό σύστημα θα τεθεί προ των ευθυνών του. Μου έλεγε ένα στέλεχος της κυβέρνησης ότι ανακάλυψαν πως υπάρχει μια υπηρεσία στην οποία μισθοδοτούνται 1200 άτομα με 5-7.000 ευρώ το μήνα, με την εκτίμηση ότι θα αρκούσαν 300-400 άτομα για τη συγκεκριμένη δουλειά. Το 2004 η συγκεκριμένη υπηρεσία είχε 500 στελέχη και σήμερα 1.200. Σε ερώτηση αν θα περιορισθεί αυτή η υπηρεσία, η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει τέτοιο σχέδιο. Είναι προφανές ότι όσο τέτοια φαινόμενα αφήνονται ουσιαστικά ανέγγιχτα , με περιορισμό δηλαδή απλώς των αποδοχών κατά 10%, τα οικονομικά δεν θα βγαίνουν για την ενίσχυση καινοτόμων εγχειρημάτων.

Το τσουνάμι του ΔΝΤ έχει οδηγήσει πολλά υπουργεία να λένε «δεν υπάρχουν λεφτά για τίποτε καινούργιο». Αν πίσω από αυτή την απανταχούσα βρίσκεται η αντίληψη «πρώτη επιλογή είναι η διατήρηση του ενός εκατομμυρίου ατόμων του δημόσιου τομέα», τότε οι εξελίξεις θα είναι μοιραίες.

Πού είναι οι ηγεσίες που θα εμπνεύσουν;

Σάββατο 5 Ιουνίου στις 10.30 το βράδυ ανταλλάσσαμε με τους Ν. Δρανδάκη και τον ehealth.gr μηνύματα στο Twitter για το τι μπορεί να επιδιώκει κανείς σήμερα, όταν στη χώρα επικρατεί ένα κλίμα παραλυσίας και αντίστασης σε κάθε μεταρρύθμιση και αλλαγή. (Νομίζω ότι είναι σαφές ότι ενάντια σε κάθε προσπάθεια αλλαγής είναι και το μισό περίπου υπουργικό συμβούλιο). Εξ επιλογής δεν μεταφέρω εδώ τα συγκεκριμένα μηνύματα αλλά το πνεύμα: αυτή τη στιγμή επικρατεί απογοήτευση σε ανθρώπους που θα έπρεπε να έχουν αξιοποιηθεί στην εκστρατεία της αλλαγής.

Δεν μπορεί να έχει τύχη οποιαδήποτε πρωτοβουλία για την καινοτομία και την νεανική επιχειρηματικότητα, αν δεν αναδειχθούν ηγεσίες που θα κινητοποιήσουν τις ζωντανές δυνάμεις. Πού είναι αυτές οι ηγεσίες; Οι υπομονετικοί λένε ότι αργά ή γρήγορα η κρίση θα φέρει νέα πρόσωπα στο προσκήνιο. Οι ανήσυχοι αντιτείνουν πως δε διαφαίνεται επαρκές φως. Υπάρχουν σίγουρα μερικές χιλιάδες Έλληνες με δύναμη ιδεών, με διάθεση προσφοράς, άνθρωποι που κάνουν συστηματική δουλειά και έχουν απόψεις σαν του Ν. Δρανδάκη και του ehealth.gr. Κάποιοι θα έπρεπε να τους δικτυώσουν και να τους κινητοποιήσουν για το καλό της χώρας με τον τρόπο που λέει παραπάνω ο Seth Godin,. (Το γεγονός ότι έχουμε κατά καιρούς διαφωνήσει με τον Ν. Δρανδάκη δε διαφοροποιεί καθόλου την πρότασή μου. Όσον αφορά τον ehealth.gr, μαζί με την epatientGR, ίσως και άλλους 2-3 συνέλληνες, κάποιος θα έπρεπε να δει ότι δεν μπορεί να γίνει ανατροπή του σημερινού άθλιου και ληστρικού σκηνικού στην περίθαλψη, χωρίς την αξιοποίηση της γνώσης και της εκπληκτικής ευρηματικότητας αλλά και της απίστευτης εργατικότητας που είναι σε θέση να συνεισφέρουν.

5.000 έλληνες (ή κάτοικοι της Ελλάδας) που στίβουν την πέτρα

Πέρα από την Ελλάδα του κουτσομπολιού και του ξεπλύματος μέσω real estate, κάποιοι συνεχίζουν να παράγουν αξία. Σε όλη τη γκάμα της κοινωνίας, κάποιοι εξελίσσουν τις υπηρεσίες και τα προϊόντα τους. Από τον Τιτάνα, που αντιμετωπίζει την ελληνική κρίση, μέσω της τολμηρής επέκτασης σε όλον τον κόσμο (και τις ΗΠΑ), μέχρι το Social Whale που διεκδικεί τη βράβευσή του στον παγκόσμιο διαγωνισμό της Vodafone (μπείτε και ψηφίστε εδώ). Μια πρόσφατη εκπομπή του Παύλου Τσίμα στο Mega έδωσε μερικά λαμπρά παραδείγματα της Ελλάδας που αντιστέκεται (αξίζει να το δείτε εδώ).
Ο Πετρος Καβάσαλης εκτός από την δουλειά που κάνει στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου, ήταν από τους ουσιαστικούς μπροστάρηδες ενός πειράματος που έγινε για τις διαδημοτικές πύλες, ένα έργο πολύ φιλόδοξο, δεδομένης της αντίστασης των δήμων να λειτουργήσουν οποιοδήποτε έργο ξεφεύγει από τα χειρόγραφα πιστοποιητικά. Η λειτουργία του lgaf.kedke.org/wiki δημιούργησε μια «κυψέλη» από 50 περίπου στελέχη, τα οποία μέσα από διαφορετικές ομάδες είδε σε «πρώτη προβολή» τί και πώς πρέπει να αλλάξει στην τοπική αυτοδιοίκηση για να περάσει στην εποχή του υπολογιστή και να παράσχει ουσιαστικές υπηρεσίες στους δημότες.

Να μην ξεχάσουμε ότι δεν έχει αξία να μιλάμε πλέον μόνο για Έλληνες αλλά για κατοίκους της Ελλάδας αφού στη χώρα μας ήδη εργάζονται και προσφέρουν ιδέες και έργα παιδιά οικονομικών μεταναστών, που η συνεισφορά τους είναι πολύ πιο καινοτομική και ωφέλιμη για τη χώρα από αυτή των δεκάδων χιλιάδων νέων που αδρανούν στις καφετέριες ή σε πολύχρονη παραμονή στα εγχώρια πανεπιστήμια.

Γιατί χρειαζόμαστε πολλές Μαντόνες

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας είναι ότι αποτελεί μια κλειστή, αβαθή λιμνοθάλασσα, που με τον καιρό έκλεισε την έξοδο προς τη θάλασσα και έχει ξεμείνει με τα ίδια θολά και στάσιμα νερά. Τώρα που είναι η ώρα της μεγάλης πρόκλησης, η χώρα έχει ξεμείνει από ηγεσίες και ανθρώπους που θα φέρουν φρέσκο αέρα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι μαθηματικά, η μόνη διέξοδος για πολλούς ταλαντούχους θα είναι η μετανάστευση, ακόμα και στη Βουλγαρία ή (τι βλασφημία!) στην Τουρκία. Για όσους μείνουμε σε αυτή τη χώρα, αν δεν μπορούμε να φέρουμε στην επιφάνεια φρέσκα πρόσωπα, ας αναζητήσουμε τα παλιότερα που έχουν κάτι από την Madonna. Να πώς το περιέγραψε ο Economist, για να πει ότι ο Ρεπουμπλικάνος Romney έχει κάτι από την Madonna: «Romney is the Madonna of American politics, constantly reinventing himself to meet the demands of a new era. Other politicians wait for the wind to change and come back their way. Romney loads the family in the Rambler, straps the dog on the roof and drives all night until the win is at his back».

Όσοι δεν είμαστε fans της Madonna, μπορούμε να κάνουμε μια παραχώρηση, αφού είναι για καλό σκοπό. Ξέρετε κάποιους πολιτικούς ή επιχειρηματίες που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά της Madonna; Γνωρίζετε κάποιους που μπορούμε να τους πιέσουμε να γίνουν Μαντόνες της ελληνικής σκηνής;

share!

Γράφει η Μαρία Μουζακίτη
@mouzakiti

Με το τοπίο των ΜΜΕ να αλλάζει και να διευρύνεται συνεχώς, η προσοχή του κοινού είναι κατακερματισμένη και η τηλεόραση, όπως εξάλλου και τα άλλα παραδοσιακά Μέσα, έρχεται αντιμέτωπη με τη μειωμένη αποδοχή της κλασσικής διαφήμισης, ενώ ας μην ξεχνάμε ότι τα DVD προβάλλουν ταινίες χωρίς διαφημίσεις. Αν σε αυτά προσθέσουμε τις δραματικές μεταβολές που επιφέρει στο χάρτη των ΜΜΕ και της ψυχαγωγίας η αυξανόμενη διείσδυση του ίντερνετ, με εργαλεία όπως το web tv, το downloading και πλατφόρμες όπως το δημοφιλέστατο Youtube, αντιλαμβανόμαστε ότι οι διαφημιστές δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να στοχεύσουν στο επιθυμητό κοινό. Επιπλέον, η τάση περιορισμού των διαφημιστικών δαπανών ενισχύεται και από την τρέχουσα χρηματοοικονομική κρίση. Κι ενώ το product placement δεν αποτελεί νέα πρακτική για τους διαφημιστές, σήμερα οι εταιρίες λαμβάνουν όλο και περισσότερο τη δυνατότητα που τους δίνει να φτάσουν στον καταναλωτή.
Και στους έξι κύκλους της σειράς“Sex and City”, είναι έκδηλη η τάση για προώθηση συγκεκριμένων εταιριών και προϊόντων, όπως του οίκου Manolo Blahnik, ο οποίος έγινε ευρύτατα γνωστός μέσω της σειράς. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά συναντώνται στο μέγιστο βαθμό στην κινηματογραφική ταινία “Sex and the City: the movie”. Εκεί, συνολικά 70 προϊόντα και 60 μάρκες τοποθετήθηκαν μέσα στο φιλμ, πολλά από αυτά με δημιουργικό τρόπο, πλήρως ενσωματωμένα στη δράση, και άλλα εμφανίστηκαν στο σκηνικό, ως μέρη ενός κοστουμιού και ως αξεσουάρ.
Στην πρώτη ταινία το προβάδισμα της προβολής παίρνουν οι εταιρείες Apple, Louis Vuitton, Manolo Blahnik, Mercedes-Benz, Vivienne Westwood και το περιοδικό Vogue. Η Apple προβάλλει το MacBook Pro και το iPhone. Η Louis Vuitton, την Denim Patchwork Bowling Bag, την Firebird Bag και τα είδη Travel case. Ο οίκος Manolo Blahnik προβάλλει τα Blue Satin Pumps. Η Mercedes-Benz προβάλλει τα μοντέλα GLK, S-Class και λιγότερο το Smart, αλλά και τη διοργάνωση μόδας Mercedes-Benz Fashion Show. Ο οίκος Vivienne Westwood προβάλλει τη συλλογή νυφικών του για το 2008, ενώ η Vogue προβάλλει συνολικά το περιοδικό και την ομάδα του.

Η Apple δε θα μπορούσε να λείπει ούτε από το Sex and the City 2. Το λευκό iPhone της Σάρλοτ πρωταγωνιστεί μέσα στην αραβική έρημο. H Mercedes-Benz επανεμφανίζεται, το ίδιο και τα Travel cases της Louis Vuitton. Τα Manolos αυτή τη φορά δεν έγιναν αντιληπτά –τουλάχιστον σε μένα, ενώ η Vogue είχε σαφώς πιο ήπια συμμετοχή σε σχέση με την προηγούμενη ταινία. Τι θυμάμαι ακόμη; Τα πατατάκια Pringles, τις λεκτικές αναφορές σε μάρκες όπως Valentino και Chanel, την εμφάνιση ξανά και ξανά του Dior, το Black Berry του Mr. Big, αλλά και την είσοδο της εταιρείας τεχνολογίας, HP. Η HP με το product placement των νέων HP TouchSmart PC, HP Mini 210 Vivienne Tam Edition και HP TouchSmart tm2 notebook PC βρίσκει την ισορροπία της ανάμεσα στη μόδα και την τεχνολογία. Σύμφωνα με την ίδια την εταιρεία, μάλιστα, «η πρωταγωνίστρια και συμπαραγωγός της ταινίας Sarah Jessica Parker, θα συμμετέχει στην επόμενη παγκόσμια καμπάνια επικοινωνίας της HP. Το μήνυμά της θα είναι “PC is Personal Again”, με στόχο να μας δείξει πώς η τεχνολογία έχει γίνει πλέον πραγματικά προσωπική».
Όλες οι παραπάνω ενέργειες και περισσότερες, άλλων brands που μου διαφεύγουν (Κάνω απλή αναφορά όσων εγώ συγκράτησα, έχοντας παρακολουθήσει 3-4 φορές την πρώτη ταινία και μόλις μία φορά τη δεύτερη ταινία) συνοδεύτηκαν και με παράλληλες ενέργειες δημοσίων σχέσεων, με events, με διαδραστικές δράσεις στο ίντερνετ, με δημιουργία ειδικών web χώρων, με έντονη social media presence και άλλα πολλά, δημιουργώντας ένα «φεστιβάλ» επικοινωνίας που κάνει, όλους όσοι ασχολούμαστε με το αντικείμενο, να ζηλεύουμε αφόρητα που δε ζούμε (και δεν εργαζόμαστε) στη Νέα Υόρκη.

share!

share!